Στον παράδεισο ζούμε, αδέλφια...

kapranos d

Του Δημήτρη Καπράνου

Έχετε καταλάβει, συμπατριώτες, σε ποιόν παράδεισο ζούμε; Έχετε αντιληφθεί τί ακριβώς συμβαίνει γύρω μας και πώς περνάμε εδώ,

στο χρεοκοπημένο και πάμπτωχο οικόπεδο της Ευρώπης;

Πάμε, λοιπόν: Ο τυφώνας "Ίρμα" και από κοντά ο "Χοσέ", σάρωσαν τα ξωτικά νησιά στα οποία έχουν αγοράσει σπίτια όλοι οι εκατομμυριούχοι χρήστες από μαριχουάνα και πέρα! Πού τους χάνεις, πού τους βρίσκεις όλους εκείνους τους τύπους που παίρνουν αντί για πρωινό χάπια κοκαΐνης, εκεί, σε κάτι νησάκια περίεργα, όπου πάνε με τα ιδιωτικά τους αεροπλάνα και δεν τους παίρνει χαμπάρι κανένας!
Άλλοι τυφώνες, κυκλώνες, μουσώνες, κάθε είδους θεομηνίες, πλημμύρες, κατολισθήσεις, χιονοστιβάδες, δημιουργούν προβλήματα σε κάθε γωνιά της γης.
Κι εδώ; Στο οικοπεδάκι μας, γκρινιάζουμε επειδή ρίχνει κάπου-κάπου κάνα χαλάζι ή κάνει κάνα σεισμό και πέφτει κάνα παλιό τούρκικο κτίριο στα νησιά!
Πάει ο Αλέξης ταξίδια στο εξωτερικό και επιστρέφει στο σπίτι του, στα παιδιά του, στους φίλους του. Κάνει να πάει ταξίδι ο Μακρόν και χάνονται γαλλικά νησιά από τον χάρτη! Κάνει να ταξιδέψει ο Τραμπ και πλημμυρίζουν ολόκληρες πολιτείες! Κάνει να κοιμηθεί κάνα-δυο μέρες (έτσι κοιμούνται εκεί, με τις μέρες) ο πρόεδρος του Μεξικού, τρώει στο κεφάλι 8,3 ρίχτερ! Αγοράζει λιμάνια και αεροδρόμια η Κίνα σαν γλυφιντζούρια, αλλά κάθε τόσο σβήνονται απ' τον χάρτη επαρχίες ολόκληρες από τις Θεομηνίες!
Βρε στον παράδεισο επί της γης ζούμε και δεν το έχουμε ακόμη καταλάβει! Χαζός είναι, νομίζετε, ο Γιωργάκης, που ταξιδεύει-με λεφτά άλλων- σε όλο τον κόσμο, αλλά εδώ επιστρέφει και στου "Χίλτον" την πισίνα κάνει τα μπάνια του;
Σου λέει "εντάξει, τουρίστας είμαι, έμμισθος φυσικά, εις υγεία των κορόιδων, αλλά σαν τη Ελλάδα μαγαζί δεύτερο δεν πρόκειται να υπάρξει!
Καταλαβαίνετε ότι μας έλαχε η καλύτερη πατρίδα του κόσμου; Κάνουμε μπάνια στη θάλασσα μέχρι τον Νοέμβριο όταν στην γύρω μας Ευρώπη από τον Αύγουστο έχουμε βροχές και τον Σεπτέμβριο χιόνια!
Κι όμως, έχουμε παράπονα, έχουμε γκρίνια και κακολογούμε την πατρίδα μας (θυμάστε τί έλεγε εκείνος ο αχαρακτήριστος Γιώργος και οι κηπουροί του)σε κάθε ευκαιρία.
Θυμάμαι τον πατέρα μου, που κάθε τόσο, με κάθιζε στο πιάνο, έφερνε μια καινούρια παρτιτούρα από του "Γαϊτάνου" κι έλεγε: "Ελα, παίξε Δημητράκη" και τραγουδούσε: "Λίγα πεύκα λίγα μάρμαρα λευκά/ και μια θάλασσα που λάμπει από φρεσκάδα/εκκλησάκια ταπεινά και φτωχικά, να τι θα πει Ελλάδα./ Μια αυλόπορτα που κρύβετ’ η μισή/ απ’ τ’ αγιόκλημα και την περικοκλάδα/ και ρετσίνα στο ποτήρι σου χρυσή, να τι θα πει Ελλάδα". Όλα τα έχουμε, παιδιά. Και εσχάτως, ξαναφάνηκε η ρετσίνα! Παράδεισος, σας λέω!

 

cotommatae