Παίζοντας με το μυαλό μας

zoupis zaxarias

Του Ζαχαρία Ζούπη

Έχω την εντύπωση ότι η μεγαλύτερη ζημιά αυτών των ετών της κυριαρχίας των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχει γίνει στην απλή λογική

και αυτό ξεπερνιέται ακόμα πιο δύσκολα και από την οικονομική καταστροφή της χώρας, την φτωχοποίηση, την ανεργία. Οι συνεχείς κωλοτούμπες και τα δίχως τέλος ψέμματα αυτού του εθνολαϊκιστικού αποϊδεολογικοποιημένου κυβερνητικού σχήματος έχουν συντείνει σε ένα εθισμό στην κοροϊδία ως φυσιολογικό τρόπο πολιτικής, σε ένα πρωτοφανή κυνισμό, σε μια απάθεια που θυμίζει συμπεριφορές υπό την προπαγάνδα στις πάλαι ποτέ χώρες του περίφημου Υπαρκτού Σοσιαλισμού. Αυτό εμποδίζει τον ορθολογισμό, την εθνική αυτογνωσία. Ακόμα επικρατεί άλλωστε θολούρα για το τι μας οδήγησε στην κρίση επτά χρόνια μετά το πρώττο Μνημόνιο. Πως να σωθείς μετά... Πως να σωθείς όταν βιάζεται καθημερινά η αλήθεια.

Σκεφτείτε πόσα γράφτηκαν για τα παιδιά που λιποθυμάνε στα σχολεία, για τους χιλιάδες που αυτοκτονούν, για τούς άστεγους που γέμιζαν τα αστικά κέντρα για την οργή των πολιτών που δικαιολογούσε τραμπούκικες συμπεριφορές, για την λογική των αντισυγκεντρώσεων, την περίδο που οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ προχωρούσαν προς την Κυβέρνηση. Τώρα, όλα εξαφανίστηκαν ως δια μαγείας και όχι μόνο. Υπάρχουν και στελέχη που δεν ντρέπονται να πουν ότι τώρα πια δεν έχουμε τέτοια φαινόμενα και αυτό είναι μια μεγάλη επιτυχία. Εν ολίγοις, πρώτα υπερμεγενθύνεις ένα πρόβλημα, ψηφοθηρείς με άνευ ορίων πολιτική αλητεία και μετά, όταν κυβερνάς, εμφανίζεις ότι όλα βελτιώθηκαν. Το παράδειγμα της κ. Κουντουρά δεν είναι το μοναδικό, όσο χοντροκομμένο και αν ήταν. Υπάρχουν πολλοί που στηρίζουν αυτη την στηριγμένη στο ψέμα ρητορική και ασφαλώς όχι χωρίς ανιδιοτέλεια. Χιλιάδες υποστηρικτές έχουν βολευτεί σε Υπουργεία, Οργανισμούς, ΜΚΟ και αλλού. Γι αυτό είναι έτοιμοι να χειροκροτήσουν και για τον Μαδούρο και για τον Τραμπ και να κατακεραυνώσουν τον Σόιμπλε και στην συνέχεια να υποκλιθούν μπροστά του. Ας μην το υποτιμάει αυτό κανείς.

Ήδη ζούμε ένα νέο μεγάλο ωμό ψέμα, μια νέα απάτη. Τα κυβερνητικά επιτελεία κόντρα σε κάθε λογική και κάθε στοιχείο εμφανίζουν την Οικονομία σε άνοδο, τα προβλήματα σε πορεία επίλυσης και την χώρα έτοιμη να πετάξει βγαίνοντας από τα Μνημόνια και πορευόμενη χωρίς επιτροπεία. Μετά το περίφημο σκίσιμο των Μνημονίων, πρόκειται για την μεγαλύτερη πολιτική απάτη των σημερινών κυβερνούντων. Ο κ. Α.Τσίπρας έχει υπογράψει μέτρα μέχρι το 2021 ναρκοθετώντας την πορεία και της επόμενης κυβέρνησης, έχει υπογράψει πλεονάσματα μέχρι το 2060 και το περίφημο Υπερταμείο για 100 χρόνια. Ο ίδιος ο κ. Μοσκοβισί διευκρίνησε, ότι λόγω κανονισμού δεν τίθεται θέμα να αρθεί η επιτροπεία μέχρι να αποπληρωθεί σημαντικό ποσοστό του χρέους. Η Τρίτη αξιολόγηση προϋποθέτει την ικανοποίηση 95 προαπαιτούμενων και η προοπτική να ολοκληρωθεί μέχρι τον Δεκέμβριο φαντάζει χλωμή ενώ κανένας σοβαρός αναλυτής στην Ευρώπη δεν μιλάει για καθαρή έξοδο από τα Μνημόνια. Παρ΄όλα αυτά η Κυβέρνηση δεν πτοείται. Συνεχίζει να εμφανίζει το ίδιο αφήγημα. Πες, πες κάτι θα μείνει. Αυτό είναι το δόγμα της .

Έτσι άλλωστε δεν κοροϊδεύει, όταν μιλάει για την μοιρασιά 1 δις ευρώ ως κοινωνικό μέρισμα; Δεν αποτελεί πρόκληση και δεν δημιουργεί αγανάκτηση; 300.000 άνθρωποι περιμένουν χρόνια την σύνταξή τους, κύρια η επικουρική. Το Κράτος χρωστάει περίπου 6 δις ευρώ στην αγορά. Μαζί με αυτά, προσθέστε και 1,8 δις ευρώ νέα μέτρα που περιλαμβάνει ο Προϋπολογσμός του 2018 και βέβαια την μέχρις εξαντλήσεως υπερφορολόγηση που υφιστάμεθα και λιώνει την οικονομική δραστηριότητα.Εν ολίγοις, η Κυβέρνηση αφού μας γονατίζει, έρχεται να δώσει ένα αντίδωρο, εμφανίζοντας μια κάλπικη κοινωνική ευαισθησία.

Αυτή την Κυβέρνηση έχουμε, αυτά ζούμε. Το θέμα συνεχίζει να είναι η αδράνεια απέναντι σε ένα συνολικά αρρωστημένο πολιτικό, οικονομικό σκηνικό.
Μήπως χρειάζονται και άλλες κινήσεις, πέραν του να περιμένουμε εκλογές; Μήπως χρειάζεται η αφύπνιση ζωντανών δυνάμεων της ελληνικής κοινωνίας; Μήπως πρέπει να κάνουμε όλοι κάτι για να σπάσουμε την αδράνεια;