Ίντερνετ και ηπατίτιδα ή από τις παστρικές στις πουτάνες…

prosfyges old

Του Νότη Ανανιάδη

Στην εποχή της ηλεκτρονικής δημοσιογραφίας και περισσότερο της σχεδόν αυτόματης διάχυσης και αναπαραγωγής της μη επιβεβαιωμένης πληροφορίας η «είδηση» ότι εμφανίστηκε κρούσμα ηπατίτιδας στο λιμάνι του Πειραιά ήταν σχεδόν αναμενόμενη.
Με χιλιάδες πρόσφυγες να στοιβάζονται καθημερινά σε ένα χώρο που σε καμιά περίπτωση δεν έχει οργανωθεί για να υποδεχθεί και να διαχειριστεί μια τέτοια κατάσταση, η εμφάνιση ενός λοιμώδους νοσήματος ήταν απλώς θέμα χρόνου να εμφανιστεί. Ακόμη κι αν αυτή ήταν η (διαχειρίσιμη) ηπατίτιδα Α κι όχι τύπου Β. Τελικά δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία αν η είδηση που αναμεταδίδει το Portnet έχει βάση ή όχι. Με 4.000 στον ΟΛΠ και υποτυπώδεις συνθήκες υγιεινής, δεν πρέπει κανείς να αναρωτιέται αν προέκυψε ένα τέτοιο κρούσμα. Η ερώτηση είναι μάλλον πότε θα προέκυπτε.
Η πολιτική απάντηση στην παραπάνω ερώτηση (πρέπει να) είναι «τι κάνουμε τώρα». Πλην όμως, επειδή δεν υπάρχουν «μάγοι» που θα μπορούσαν να λύσουν ένα τόσο σύνθετο πρόβλημα, ίσως μόνο η Ιστορία θα μπορούσε να δώσει απάντηση.
Πριν τα εγγόνια των προσφύγων του ’22, στη Δραπετσώνα πρώτα απ’ όλα, αυτών που τους έλεγαν «τουρκόσπορους» αρχίσουν να φωνάζουν «έξω οι βρωμοσύριοι», καλό θα ήταν να θυμηθεί κανείς πως ο όρος «παστρικιά», δηλαδή καθαρή, μετέπεσε εννοιολογικά να σημαίνει «πουτάνα». Οι πρόσφυγες ήταν κατά κανόνα υψηλού επιπέδου (και εισοδήματος) και οι γυναίκες (που κυκλοφορούσαν στα καφέ και τις μπυραρίες της Σμύρνης, το «Παρίσι της Ανατολής» με ομπρελίνα και έξωμα λευκά φορέματα) ήταν εξοικειωμένες με κανόνες υγιεινής που ήταν μάλλον «ξένοι» για την «Παλιά Ελλάδα».
Προφανώς λόγω κακών συνθηκών υγιεινής σε συνθήκες προσφυγιάς έπλεναν και ξανάπλεναν το σώμα και τα ρούχα τους. Ήταν παστρικές. Γυναίκες, δηλαδή, που είχαν μανία με την καθαριότητα. Κάτι που στον Πειραιά πριν έναν αιώνα χαρακτήριζε μόνο τις πόρνες. Κάπως έτσι (βάλτε αν θέλετε και την πιο ανοιχτή αντίληψη των γυναικών από τη Σμύρνη, οπωσδήποτε την ανέχεια και φυσικά την παράδοση των Βούρλων και της Τρούμπας) μια θετική έννοια μετέπεσε σε αρνητική. Σε επίπεδο γλώσσας.
Σε επίπεδο ιδεολογικό, 100 χρόνια μετά, εναπόκειται στο οργανωμένο κράτος να μην επιτρέψει την έκρηξη αλληλεγγύης που επικρατεί να μετατραπεί σε κύμα ξενοφοβίας.

Pin It

eep logo