Πάντα ΟΛΠ!

Το χαμογελαστό Πάντα που αποτελεί εδώ και χρόνια τη μασκότ του Οργανισμού Λιμένος Πειραιά – από τότε που ο ΟΛΠ περιήλθε στον έλεγχο της Cosco- ολόκληρη την περασμένη εβδομάδα υποδεχόταν τους επισκέπτες του περίπτερου του λιμανιού του Πειραιά στην Έκθεση των Ποσειδωνίων.

Ως γνωστόν το Πάντα, η τεράστια, αλλά και χαριτωμένη, κινέζικη αρκούδα, που είναι σύμβολο της πανίδας της Κίνας, αποτελεί και απειλούμενο υπό εξαφάνιση είδος.
Από την άποψη αυτή έχουμε μια ενδιαφέρουσα «αντίστιξη». Το απειλούμενο με εξαφάνιση Πάντα να εκπροσωπεί μια εταιρεία – κολοσσό, την Cosco, που όχι μόνο δεν απειλείται με εξαφάνιση, αλλά αντίθετα δείχνει ικανή να επεκταθεί και να επεκτείνει τον ζωτικό – επιχειρηματικό της χώρο, όλο και περισσότερο.

Στον Πειραιά αυτό το γεγονός έχει γίνει καθαρά αντιληπτό εδώ και καιρό.
Η Cosco πήρε ένα λιμάνι που θεωρείτο ότι είχε φτάσει στα όρια του. Και μέσα από την στρατηγική του θαλάσσιου «Δρόμου του Μεταξιού», όχι μόνο εκτόξευσε την εμπορευματική του κίνηση, καθιστώντας από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη και φυσικά την Μεσόγειο, αλλά έδειξε στην πράξη ότι η επιχειρηματική – εμπορική επέκταση σχεδόν δεν έχει όρια.

Το λιμάνι του Πειραιά συνεχώς επεκτείνεται και «αποκτά εδάφη» σε όλα τα λιμενικά πεδία. Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν το 2016, επί ΣΥΡΙΖΑ, έπεσαν οι τελικές υπογραφές και ψηφίστηκε από την Βουλή η Σύμβαση παραχώρησης της ΟΛΠ Α.Ε στην Cosco, πολλοί αναλυτές στον χώρο της Ναυτιλίας και της Λιμενικής Οικονομίας σχεδόν «στοιχημάτιζαν» ότι η κινεζική εταιρεία είναι αδύνατον να αναπτύξει όλους τους τομείς του λιμανιού του Πειραιά, καθώς τα στελέχη της δήθεν είχαν τεχνογνωσία μόνο σχετικά με την κίνηση εμπορευματοκιβωτίων κι είχαν άγνοια από τις άλλες δραστηριότητες ενός λιμανιού. Δεν άργησαν να διαψευσθούν στην πράξη. Πολύ σύντομα – και παρά την Πανδημία και τους σχετικούς αναγκαίους περιορισμούς- η ΟΛΠ Α.Ε απέδειξε ότι όχι απλώς τα καταφέρνει σε όλους τομείς, αλλά, για τη ακρίβεια , τα πάει εξαιρετικά.

Μια ματιά στην κίνηση της κρουαζιέρας και τις αναμενόμενες άνω των 700 αφίξεις κρουαζιερόπλοιων φέτος, σε συνδυασμό με την επιλογή του Πειραιά ως home port από όλο και περισσότερες εταιρείες πείθει και τον πιο δύσπιστο. Για να μην επεκταθούμε σε άλλες λιμενικές δραστηριότητες.

Κι όλα αυτά με τους εργαζόμενους, όχι μόνο να μην έχουν δει να θίγονται τα εργασιακά τους δικαιώματα ή να έχουν μισθολογικές περικοπές, αλλά αντίθετα, έχοντας επιστρέψει σε καθεστώς ιδιωτικού υπαλλήλου, να ξαναπαίρνουν τον 13ο και 14ο μισθό, που είχαν χάσει, μαζί με τους υπαλλήλους του ευρύτερου δημόσιου τομέα, από την εποχή του πρώτου Μνημονίου, πριν δώδεκα χρόνια.

Ε, μετά από όλα αυτά, πώς να μην χαμογελάει χαρούμενο το Πάντα;