Debate ρε, debate!

alefantos ghpedaki

Ο μεγάλος Αλέφαντος με τον τρόπο του το είχε πει: «Ντιμπέι ρε, ντιμπέι» (έτρωγε το τελικό «t», αλλά μικρό το κακό, εδώ κάποτε μπέρδευε τον Μπέρκαμ με τον Μπέκαμ). Η ουσία είναι πως η αδυναμία των πολιτικών δυνάμεων της χώρας να συμφωνήσουν στη διεξαγωγή ενός δημόσιου διαλόγου εν όψει των εκλογών της 7ης Ιουλίου είναι απογοητευτική. Και οι δικαιολογίες που επικαλέστηκαν θυμίζουν «προφάσεις εν αμαρτίαις».
Δεν θα γινόμασταν σοφότεροι από μια τηλεμαχία, είτε αν αυτή εξελισσόταν σε «παράλληλους μονολόγους», είτε αν εκτρεπόταν σε κάτι που θα θύμιζε «Χάβρα των Ιουδαίων». Στις πολιτισμένες χώρες, οι δημόσιοι διάλογοι προεκλογικά αποτελούν μέρος της θεσμικής διαδικασίας, αλλά κυρίως απόδειξη ότι τα κόμματα, τα στελέχη τους και οι πολιτικοί αρχηγοί μπορούν αν θέλουν να συνδιαλαγούν. Και ότι έχουν κατακτήσει ένα στοιχειώδες επίπεδο επικοινωνίας μεταξύ τους.

Το σχετικά πρόσφατο παράδειγμα του debate που συνδιοργάνωσε το Portnet και το Κανάλι-1 μεταξύ των κύριων υποψήφιων δημάρχων Πειραιά απέδειξε, σε τοπικό επίπεδο, ότι -αν θέλουν οι υποψήφιοι- τα όποια προβλήματα μπορούν να ξεπεραστούν. Κι εδώ υπήρχαν γκρίνιες και μικροπροβλήματα. Με συνεχή επικοινωνία των διοργανωτών με τους υποψήφιους και τα επιτελεία τους τα προβλήματα ξεπεράστηκαν κι οργανώθηκε ένας δημόσιος διάλογος που δεν είχε στο παρελθόν την ευκαιρία να παρακολουθήσει η πόλη.
Η μη διοργάνωση ενός προεκλογικού debate μεταξύ των πολιτικών αρχηγών αποτελεί μια ποιοτική υποχώρηση του πολιτικού μας συστήματος.

Pin It