Αντίο, Ρίκα…

rika vagianh 2

1987. Πειραιάς, Κανάλι -1. Νέοι ακόμη, γεμάτοι ζωή και περιέργεια γι΄ αυτόν τον νέο μαγικό κόσμο. Του Ραδιοφώνου. Ο Θοδωρής, η Αθηνά, ο Νίκος, ο άλλος Νίκος, ο Κωστής, η Δώρα, η Μαρία, εγώ και τόσοι άλλοι «μικροί». Κι εσύ!

Με το χαμόγελο σου, την καλλιέργεια σου, την αυθεντική κι αφτιασίδωτη ομορφιά σου. «Θα γίνω κουμπάρα σου» μου έλεγες. Και γελούσες με εκείνο το υπέροχο χαμόγελο σου, όταν σου έλεγα το γνωστό για το κουμπάρο και την κουμπάρα.

Δεν γίναμε, χαθήκαμε. Βρεθήκαμε πριν λίγους μήνες τυχαία. Αγκαλιές , φιλιά. Κι ύστερα ήλθαν τα νέα. Δυσάρεστα . Και χθες κατάμαυρα.
Αντίο αγαπημένη μου Ρίκα…
Ν.Α.