Portnet – Ειδήσεις Πειραιά
Ναυτιλία

Όποιος «ελέγχει» τα λιμάνια, «ελέγχει» και το παγκόσμιο εμπόριο. Η διαμάχη ΗΠΑ – Κίνας σε λιμάνια / terminals

Ο ανταγωνισμός μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Κίνας στις λιμενικές υποδομές και στη διαχείριση terminals έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά πεδία της τρέχουσας παγκόσμιας γεωοικονομικής αντιπαράθεσης, έπειτα από την επανεκλογή του Ντ. Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ.

Πέρα από τις καθαρά εμπορικές διαστάσεις, η σύγκρουση επεκτείνεται στην τεχνολογία και την επιρροή σε κρίσιμες παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού και εμπορίου.

Η κινεζική στρατηγική επέκτασης

Τα τελευταία χρόνια, κινεζικοί κρατικοί όμιλοι –μεταξύ των οποίων η COSCO Shipping Ports και η China Merchants Port– έχουν αποκτήσει σημαντική παρουσία σε λιμάνια ανά τον κόσμο μέσω εξαγορών, μακροχρόνιων παραχωρήσεων και επενδύσεων σε νέες υποδομές.

Η επέκταση αυτή συνδέεται με την Πρωτοβουλία «Μία Ζώνη – Ένας Δρόμος» και έχει ως στόχο τη δημιουργία ενός διεθνούς δικτύου logistics που υποστηρίζει το κινεζικό εμπόριο και τις ναυτιλιακές ροές.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν λιμάνια σε Ευρώπη, Λατινική Αμερική, Μέση Ανατολή και Αφρική, ενώ ο Πειραιάς αποτελεί ένα από τα πλέον προβεβλημένα case studies, λόγω του σημαντικού μεριδίου που κατέχει η COSCO, με πλειοψηφικό ποσοστό, αλλά και της ανάπτυξης του Πειραιά, ο οποίος βρίσκεται σήμερα στην 5η θέση της Ευρώπης.

Η ισχυρή κινεζική παρουσία έχει αναζωπυρώσει συζητήσεις για τη στρατηγική διάσταση τέτοιων επενδύσεων και την επιρροή που δημιουργούν στις τοπικές οικονομίες και κυβερνήσεις.

Η αμερικανική αντίδραση

Οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν την αυξανόμενη κινεζική δραστηριότητα στα λιμάνια ως ζήτημα οικονομικής, αλλά και εθνικής ασφάλειας.

Η Ουάσινγκτον έχει ενισχύσει το πλαίσιο ελέγχου ξένων επενδύσεων, εμποδίζοντας συμφωνίες που θα έδιναν σε κινεζικούς ομίλους έλεγχο σε αμερικανικές λιμενικές υποδομές.

Παράλληλα, έχει ενταθεί η συζήτηση γύρω από τον εξοπλισμό κινεζικής προέλευσης – όπως οι γερανογέφυρες στα αμερικανικά terminals – και τους πιθανούς κυβερνοκινδύνους που συνδέονται με τη χρήση τους.

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έχει ανακοινώσει μέτρα για την ενίσχυση της ασφάλειας των λιμένων και την υποστήριξη εγχώριας παραγωγής κρίσιμου εξοπλισμού.

Σε διεθνές επίπεδο, οι ΗΠΑ επιχειρούν να ενισχύσουν τη δική τους επιρροή, χρηματοδοτώντας επενδύσεις σε λιμάνια τρίτων χωρών, υποστηρίζοντας δυτικές εταιρείες που διεκδικούν μερίδια σε terminals και ενθαρρύνοντας κυβερνήσεις να επανεξετάσουν ή να περιορίσουν συνεργασίες με κινεζικούς ομίλους.

Για παράδειγμα, η U.S. International Development Finance Corporation (DFC) έχει αρχίσει να επενδύει σε λιμάνια τρίτων χωρών, π.χ. 150 εκατ. δολ. για επέκταση container terminal στο Puerto Bolívar (Εκουαδόρ), ως εναλλακτική στα κινεζικά κεφάλαια, ενώ και στην Ελλάδα στηρίζει, μέσω δανείων, τα Ναυπηγεία Ελευσίνας.

Σύμφωνα με πρόσφατα ρεπορτάζ, ο Λευκός Οίκος εξετάζει τρόπους στήριξης δυτικών funds (π.χ. BlackRock) για να αγοράσουν λιμενικά assets από εταιρείες με κινεζική ιδιοκτησία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα: η συμφωνία BlackRock–CK Hutchison για εξαγορά λιμένων σε 23 χώρες, μεταξύ των οποίων λιμάνια και στις δύο πλευρές της Διώρυγας του Παναμά.

Η ευρωπαϊκή οπτική

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει με αυξανόμενη προσοχή τις ξένες επενδύσεις σε υποδομές στρατηγικής σημασίας. Η δημιουργία και ενίσχυση μηχανισμών ελέγχου άμεσων ξένων επενδύσεων έχει στόχο την προστασία κρίσιμων περιουσιακών στοιχείων, όπως τα λιμάνια, χωρίς να παρεμποδίζεται η οικονομική δραστηριότητα.

Η περίπτωση του Πειραιά βρίσκεται συχνά στο επίκεντρο των συζητήσεων, καθώς έχει μετατραπεί σε έναν από τους σημαντικότερους κόμβους της COSCO στην Ευρώπη, με θετικές οικονομικές επιδόσεις, αλλά και έντονο γεωπολιτικό ενδιαφέρον.

Η ευρύτερη εικόνα

Ο ανταγωνισμός ΗΠΑ – Κίνας στα λιμάνια αποτελεί τμήμα μιας ευρύτερης αντιπαράθεσης για τον έλεγχο των παγκόσμιων εμπορικών και τεχνολογικών δικτύων / ροών.

Τα λιμάνια –ως σημεία διέλευσης εμπορίου, δεδομένων και στρατηγικών αγαθών– βρίσκονται πλέον στο επίκεντρο της παγκόσμιας γεωπολιτικής.

Καθώς οι δύο υπερδυνάμεις διεκδικούν επιρροή, πολλές χώρες, όπως η Ελλάδα, “αναγκάζονται” να διαχειριστούν ένα σύνθετο περιβάλλον, όπου οι οικονομικές ευκαιρίες συνυπάρχουν με αυξανόμενες γεωπολιτικές πιέσεις.

metaforespress.gr