Γενιά…

Ο όρος δηλώνει τους ανθρώπους που έζησαν πάνω – κάτω την ίδια εποχή. Και βιώνουν τα ίδια σημαντικά γεγονότα μέσα σε μια δεδομένη χρονική περίοδο.

Στην Ελλάδα τα τελευταία 49 χρόνια ο όρος «Γενιά» παραπέμπει ευθέως στην «Γενιά του Πολυτεχνείου».
Εκείνους τους «τρελούς» που έπαιξαν το κεφάλι τους κορώνα – γράμματα, μη ξέροντας τι τους ξημέρωνε. (Οι Χούντες της εποχής κράτησαν δεκαετίες. Ισπανία, Πορτογαλία)…
Εκείνους τους συκοφαντημένους. Που δήθεν εξαργύρωσαν την συμμετοχή τους στην Εξέγερση του Πολυτεχνείου (αλλά και της Νομικής και της ΑΣΟΕΕ που προηγήθηκαν). Λες κι ήξεραν ο Λαλιώτης, ο Ανδρουλάκης, η Δαμανάκη, ο Χριστοδουλάκης, ο Μπίστης, ο Λαζαρίδης, ο Χατζησωκράτης, ο Παπαχρήστος, η Μωροπούλου, ο Ψαρράς και τόσοι άλλοι ότι θα γίνονταν κάποτε δημόσια πρόσωπα , βουλευτές ή και υπουργοί ακόμη.
Ή λες και δεν θα έπρεπε να έχουν τον (έστω περιορισμένο) πρωταγωνιστικό πολιτικά λόγο μετά την πτώση της Χούντας εκείνοι που ήταν παρόντες την ώρα που τους καλούσε η Ιστορία, αλλά εκείνοι που κρύφτηκαν.

Πέρασε μισός αιώνας (παρά ένα χρόνο). Και μόνο η αναφορά σε αυτήν την Γενιά και κυρίως σε αυτό καθ’ αυτό το γεγονός της Εξέγερσης. Και μόνο η ζωντανή ανάμνηση της δείχνει και νοηματοδοτεί την σημασία της.
Αυτά τα παιδιά ήταν, μες στην κουζουλάδα τους, εκεί που έπρεπε! Την ώρα που έπρεπε! Και διέσωσαν με την νεανική τους «ελαφρομυαλιά», τόλμη και άγνοια κινδύνου την τιμή μιας χώρας που είχε χρόνια πριν σκύψει το κεφάλι. Όταν όλα τα έσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά.
Τιμή τους. Και τιμή μας, που, ως λίγο νεότεροι, δεν ήμασταν ακριβώς εκεί, αλλά ήμασταν πάντα εκεί!

ΥΓ.
Κι ως πατέρας τριών σημερινών φοιτητών, τιμή μας που ευτυχώς τα δεδομένα μισού αιώνα δεν έδωσαν λόγο και αιτία να παίξουν κι αυτοί κάποια φορά έτσι με την τύχη τους. Δηλαδή ευτυχώς που εκείνη η Γενιά κι οι εξελίξεις μετά την Εξέγερση (μαζί με την τραγωδία της Κύπρου) οδήγησαν στην σταθερότερη και πιο ασφαλή περίοδο που έχει γνωρίσει ο τόπος.

Ν.Α.

ETEKA_Desktop

eep logo