Ευσεβείς πόθοι…

Είναι προφανές ότι υπάρχουν κέντρα (πολιτικά και οικονομικά) που θα ήθελαν ή προσπαθούν κιόλας να αποσταθεροποιήσουν την κυβέρνηση. Στόχος μπορεί να είναι ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αλλά και μια νέα μοιρασιά της «πίτας». Πιθανότατα και τα δύο μαζί.

Πόσο κοντά όμως είναι το 1993; Τότε η κυβέρνηση του Κώστα Μητσοτάκη έπεσε από τον Αντώνη Σαμαρά και τους φίλους που φτιάξανε την ΠΟΛΑΝ, όχι για το «Μακεδονικό» (που ήταν το όχημα του βραχύβιου εκείνου κόμματος), αλλά για τον…ΟΤΕ!
Πλην όμως ο πατήρ Μητσοτάκης είχε τότε μια οριακή πλειοψηφία στην Βουλή. Επιπλέον ο σχεδόν σαραντάρης τότε Σαμαράς ήταν όντως ανερχόμενος αστέρας στην πολιτική σκηνή της χώρας, έχοντας προλάβει να διατελέσει υπουργός Εξωτερικών. Κι ακόμη ο Ανδρέας Παπανδρέου, αν και ήδη ασθενής, συσπείρωνε ευρύτερες μάζες γύρω από πανίσχυρο ΠΑΣΟΚ κι όλα έδειχναν ότι ήταν θέμα χρόνου η επιστροφή του στην εξουσία.

Το 2023 θα απέχουμε ακριβώς 30 χρόνια από το 1993. Και η πολιτική σκηνή στην χώρα είναι απολύτως διαφορετική. Συμφωνεί – διαφωνεί κανείς με την κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη και τις πολιτικές της οφείλει να παραδεχθεί ορισμένα πραγματικά δεδομένα. Οσο κι αν δεν αρέσει σε πολλούς ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει μια άνετη πλειοψηφία στην Βουλή. Στο πολιτικό σκηνικό δεν υπάρχει κανένας με ηγετικό εκτόπισμα που θα μπορούσε να τον αμφισβητήσει. Μόνο ο Αλέξης Τσίπρας, αν και δεν είναι αυτό ακριβώς που λέγαμε «αντίπαλο δέος».

Στο εσωτερικό δε της Νέας Δημοκρατίας επίσης. Ποιος θα αμφισβητούσε τώρα, στο τέλος της θητείας του, τον Μητσοτάκη; Ο Νίκος Δένδιας; Μάλλον θα περιμένει την σειρά του μετά από μια ακόμη κυβερνητική θητεία. Ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς; Είναι γνωστό τι γίνεται όταν επαναλαμβάνεται η ιστορία. Ο Καραμανλής; Μα δεν υφίσταται καν «Καραμανλικό μπλοκ». Ο μεν Κώστας Καραμανλής παραμένει σιωπηλός. Ενώ ο ξάδελφός του Κώστας του Αχιλλέα είναι σαφέστατα με τον πρωθυπουργό. Κι ακόμη πόσοι από τους 165 βουλευτές της ΝΔ δεν θα ήθελαν να επανεκλεγούν, σε λίγο καιρό, και αντ’ αυτού να μπουν σε μια περιπέτεια με άδηλο μέλλον;

Κάπως έτσι φτάνουμε στον τίτλο του σημειώματος. Τα περί πτώσης της κυβέρνησης εκ των έσω δεν είναι παρά «ευσεβείς πόθοι» κάποιων κύκλων. Τα υπόλοιπα νωρίτερα ή το αργότερο μέχρι το τέλος της άνοιξης, εκεί που στις Δημοκρατίες δίνονται οι απαντήσεις: Στις κάλπες!

 Ν.Α.