Πλεύρης πατήρ και υιός…

Να ξεκινήσουμε από τα βασικά. Ο ναζιστικός χαιρετισμός αποτελεί ύβρι και προσβολή στην Δημοκρατία. Ότι και να λένε οι νεοναζί, όσο ταλέντο στην κατάδυση της δικής τους αρχαιολογίας να επιδεικνύουν, όσες ανασκαφές και να επιχειρούν στην Αρχαία Ρώμη (ή με τον αγκυλωτό σταυρό και τον διπλούν πέλεκυ στη πρώιμη Ελληνική Αρχαιότητα και την Μινωική Εποχή), ακόμη κι όταν καταφεύγουν στους χαιρετισμούς του Μεταξά (ιδίως σε αυτούς), δεν μπορούν να αποκρύψουν την αλήθεια. Στο Ναζισμό πιστεύουν κι αυτόν χαιρετούν.

Ο δικηγόρος Κώστας Πλεύρης δεν έκρυψε ποτέ του την ναζιστική του ιδεολογία. Τις προάλλες χαιρέτισε ναζιστικά ενώπιον του δικαστηρίου, όπου δικάζεται σε δεύτερο βαθμό η «Χρυσή Αυγή» και σηκώθηκε σάλος. Ορθώς και δικαίως. Το Σύνταγμα μας δεν απαγορεύει σε κανένα να δηλώνει Ναζί ή Φασίστας (όπως ισχύει στην Γερμανία), αλλά επιτρέπει στην Πρόεδρο της έδρας, η οποία δήλωσε πως δεν… αντελήφθη το γεγονός, να εκτιμήσει ότι ο συγκεκριμένος χαιρετισμός αποτελεί προσβολή προς την Δημοκρατία και, τουλάχιστον, να ανακαλέσει στην τάξη τον συνήγορο.

Τέλος πάντων, τίποτε από αυτά, δυστυχώς, δεν έγινε. Ο Κώστας Πλεύρης είναι ένας γέρων ναζί. Ο γιός του, Θανάσης Πλεύρης είναι δεξιός. Σκληρός δεξιός. Ακροδεξιός, αν θυμηθούμε ότι εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής με το ΛΑ.Ο.Σ (κάτι σαν πρώιμο ΑΝΕΛ, που ξέρουμε με ποιους συνεργάστηκε αργότερα, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία).
Ο υιός Πλεύρης στην πορεία άμβλυνε την ακραία του ρητορική, όπως και άλλοι από τον ευρύτερο ιδεολογικό του χώρο, όπως και άλλοι από τον ευρύτερο της (άκρο)Αριστεράς αντίποδα χώρο. Είναι πλέον υπουργός της Νέας Δημοκρατίας.

Κι αφού όλο τον Συνταγματικό τόξο παραδέχεται ότι δεν είναι αποδεκτή – με τίποτε- η έννοια της οικογενειακής ευθύνης. Αφού δεν μπορούμε να καταδικάσουμε τον γιο για τις ναζιστικές απόψεις του πατέρα, τι κάνουμε;

Για να λέμε την αλήθεια δεν (πρέπει να) κάνουμε τίποτε. Άλλο ο ένας, άλλο ο άλλος. Κι οπωσδήποτε αμαρτίες γονέων (δεν πρέπει να παιδεύουσι) τέκνα.
Ο υπουργός Υγείας Θανάσης Πλεύρης με μία θαρραλέα δήλωση δεν κράτησε απλώς αποστάσεις από τον πατέρα του και τον χαιρετισμό του. Δεν επανέλαβε απλώς ότι δεν συμφωνεί με την ιδεολογία του γεννήτορα του. Ούτε καν περιορίστηκε να καταγγείλει την χειρονομία του Κώστα Πλεύρη. Είπε ξεκάθαρα ότι ο ναζιστικός χαιρετισμός του πατέρα του ενώπιον του δικαστηρίου και κυρίως της μητέρας του δολοφονηθέντος Παύλου Φύσσα συνιστά «αποκτήνωση»!
«Αποκτήνωση» η χειρονομία του πατέρα του. Συγκλονιστική δήλωση από έναν γιο!!!

Και βγαίνουν κάποιοι και μιλούν για «επικοινωνιακή πατροκτονία». Οι ίδιοι που, αν ο Θανάσης Πλεύρης δεν έλεγε τίποτε, θα έλεγαν πως ο γιος καλύπτει τον πατέρα κι άρα συμφωνεί με τις απόψεις του. Εκείνοι που δεν μας λένε τι θα έπρεπε τελικά να κάνει ο Θανάσης Πλεύρης. Να κλεινόταν σε μοναστήρι; Να εγκατέλειπε τα εγκόσμια; Ή μήπως – η καλύτερη, ίσως, επιλογή- να έπειθε τον Μητσοτάκη να έφευγαν όλοι εδώ και τώρα από την κυβέρνηση και να μην ξανακατέβουν στις εκλογές;

Η Αριστερά θεωρούσε πάντα ναζιστική και φασιστική την έννοια της οικογενειακής (αλλά και συλλογικής) ευθύνης.
Αυτή η αρχή δεν μπορεί να ισχύει α λα κάρτ.

ΥΓ.
Τον Θανάση Πλεύρη δεν τον έχω συναντήσει ποτέ στην ζωή μου, αλλά ομολογώ πως η δημόσια αυτή αποκήρυξη εκ μέρους του πατέρα του με συγκλόνισε.

Ν.Α.

ETEKA_Desktop

eep logo