Καμιά φορά η φωτιά μπορεί να βοηθήσει ένα δάσος!

minas peramatzis

του Μηνά Περάματζη*

Ξέρω, ακούγεται το λιγότερο οξύμωρο και στη χειρότερη fake news. Είναι όμως αλήθεια. Κατ' αρχάς, η τακτική ελεγχόμενη καύση μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη πυρκαγιών με την εκκαθάριση εύφλεκτων φύλλων και κλαδιών, ή ακόμα και να σταματήσει την εξάπλωση των ήδη ανεξέλεγκτων πυρκαγιών με τη δημιουργία αντιπυρικών ζωνών. Επιπλέον, σύμφωνα με έρευνες, μπορεί να έχει οικολογικά οφέλη για πολλά φυτά και ζώα, όπως για παράδειγμα το άγριο μπλε λούπινο στη Μασαχουσέτη ή το υπό εξαφάνιση κίτρινο πουλί Kirtland στο Μίτσιγκαν. Απαραίτητη βέβαια προϋπόθεση είναι να μην ξεφύγει από τον έλεγχο. Κάτι που για το μεγαλύτερο μέρος του 2020 είχε χαθεί.

Για μένα προσωπικά αλλά και για δισεκατομμύρια ανθρώπους η χρονιά που μόλις έφυγε ήταν...πώς να το πω...ήταν... Πραγματικά, δε μπορώ να βρω μία (!) λέξη που να περιγράφει πόσο κακή χρονιά ήταν το 2020. Ας πούμε απλώς ότι ήταν ένας πολύ δύσκολος χρόνος. Πέρσι όλοι ζήσαμε ανεξέλεγκτες καταστάσεις εξαιτίας του COVID-19, με τις επιπτώσεις της πανδημίας να είναι ανισοβαρείς και άδικες, τόσο σε κοινωνικο-οικονομικό όσο και υγειονομικό επίπεδο.

Σύμφωνα με τη Statista, η ύφεση για την παγκόσμια οικονομία το 2020 υπολογίζεται να φτάσει το 4,5%. Ως εκ τούτου, 40-60 εκατομμύρια άνθρωποι αναμένεται να πέσουν κάτω από το όριο της ακραίας φτώχειας, ενώ ήδη γνωρίζουμε ότι το ποσοστό θνησιμότητας στα χαμηλά οικονομικά στρώματα είναι 2,3 έως 2,4 φορές μεγαλύτερο. Μέχρι και την τελευταία μέρα του έτους, περίπου 1,8 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους από τον κορωνοϊό, ανεβάζοντας την παγκόσμια θνησιμότητα κατά 3% σε σύγκριση με μια συνηθισμένη χρονιά. Εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι έχουν μείνει άνεργοι, ενώ όλοι μας ανεξαιρέτως βιώνουμε μέρα με τη μέρα την τεράστια απουσία της ανθρώπινης επαφής. Ευτυχώς όμως, μαζί με το εμβόλιο, έρχεται σιγά-σιγά και το τέλος της πανδημίας.

Αντί λοιπόν να βυθιστούμε στην αυτολύπηση και τη δυσθυμία για τη χρονιά που μόλις πέρασε, πιστεύω πως αξίζει να επικεντρωθούμε στα θετικά που άφησε. Σε αυτά δηλαδή που μας βοήθησαν να επιβιώσουμε από αυτή την παγκόσμια λαίλαπα και τα οποία θα μας συνοδεύουν για πολλά χρόνια ακόμα.

Κατ' αρχάς, το μέλλον της εργασίας ήρθε πιο κοντά και πλέον η εργασία από το σπίτι δεν αποτελεί όνειρο θερινής νυκτός αλλά πραγματικότητα για μεγάλο ποσοστό εργαζομένων σε όλο τον κόσμο. Αποδείχτηκε πως η καθημερινή φυσική παρουσία στη δουλειά δεν είναι πραγματικά απαραίτητη και πως δε χρειάζεται κανένα αφεντικό να σου λέει πόσες ώρες πρέπει να είσαι κολλημένος στο γραφείο. Επιπροσθέτως, σε όλους δόθηκε η ευκαιρία μέσω των τηλεδιασκέψεων να μοιραστούν με συναδέλφους και πελάτες μια πιο ανθρώπινη πλευρά βλέποντας γάτες να περπατούν πάνω σε πληκτρολόγια ή μικρά παιδιά να διακόπτουν το meeting επειδή πείνασαν.

Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση μας έδειξε ότι τα παιδιά μπορούν να μαθαίνουν πιο γρήγορα όταν τα αφήνουμε να προχωρούν στο δικό τους ρυθμό, απαλλαγμένα καμιά φορά – χωρίς αυτό να ισχύει σε κάθε περίπτωση – από την πίεση που μπορεί να ασκεί το σχολικό περιβάλλον. Επιπλέον, η αντίστοιχη τεχνολογία έκανε τεράστια άλματα μέσα σε λίγους μόνο μήνες, πρόοδος που ήταν απαραίτητη εδώ και πολύ καιρό και δεν θα είχε επιτευχθεί αν δεν υπήρχε αυτή η πίεση χρόνου.

Ο κλάδος της τηλεϊατρικής επίσης αναπτύχθηκε ραγδαία μετά από χρόνια στασιμότητας και, ειδικά τώρα, με την έλευση της τεχνολογίας 5G θα μπορεί να παρέχει πραγματικά ισότιμη πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας για το σύνολο του πληθυσμού, ακόμα και στις πιο απομακρυσμένες περιοχές. Δεν πρέπει βέβαια να ξεχνάμε πως σε ευρύτερο πλαίσιο οι επενδύσεις που έγιναν σε υποδομές και στο ερευνητικό πεδίο, πέρα από τη βελτίωση του επιπέδου των παρεχόμενων υπηρεσιών, βοηθούν την επιστημονική κοινότητα να αποκτήσει γνώσεις και να εξελίξει θεραπείες σε απίστευτα συμπυκνωμένο χρόνο. Για παράδειγμα, η τεχνολογία πίσω από τα εμβόλια mRNA των BioNTech/Pfizer και της Moderna ενδέχεται να επιταχύνει τις εξελίξεις στη μάχη για την θεραπεία του καρκίνου.

Η οικονομία θα επανέλθει ακόμα πιο δυνατή και ανθεκτική σε μελλοντικές προκλήσεις χάρη στην καινοτομία και την αποφασιστικότητα των ανθρώπων ενώ οι ίδιοι θα φροντίζουν περισσότερο για την υγεία και τη φυσική τους κατάσταση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα εδώ αποτελούν οι πωλήσεις ποδηλάτων όπου τα αποθέματα στις περισσότερες επιχειρήσεις έχουν πλέον εξαντληθεί. Ακόμα, ίσως πιο σημαντικό, οι άνθρωποι θα έχουν επαναξιολογήσει τι πραγματικά έχει σημασία στη ζωή τους, όπως να περνούν ποιοτικό χρόνο με τα αγαπημένα τους πρόσωπα.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που θεωρούν τη γενιά μας άτυχη ή ακόμα και καταραμένη. Αυτό όμως που βλέπω εγώ είναι πως έχουμε καταφέρει να ξεπεράσουμε τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, την κρίση χρέους του 2009 και τώρα σιγά-σιγά κερδίζουμε και τη μάχη της πανδημίας. Παρά τις όποιες καταστροφές, τους θύλακες διαφθοράς, τους τραγικά ανεπαρκείς και πολλές φορές επικίνδυνους χειρισμούς των τελευταίων κυβερνήσεων, εμείς στεκόμαστε ακόμα όρθιοι. Μπορεί ο κόσμος να μην είναι αγγελικά πλασμένος, οι άνθρωποι ωστόσο είναι κατά βάση καλοί και όσο καλλιεργούμε την καλοσύνη, τη γενναιοδωρία και τη θέληση για προσφορά απέναντι στη ρητορική του μίσους και τη βία, υπάρχει ακόμα ελπίδα. Καλή χρονιά!

*Ο Μηνάς Περάματζης είναι Οικονομολόγος

 

Pin It

eep logo