Το μούτρο των Χριστουγέννων!

kalanta dhmotiko

Του Νότη Ανανιάδη

 

Μπήκε με φόρα στο μαγαζί και με θάρρος το είπε: Να σας τα πω; Σε κεντρικό μεζεδοπωλείο εμείς, ένας αντιδήμαρχος και πρώην βουλευτής, ένας πρώην υπουργός, κάτι βουλευτές και λοιποί σε διαφορετικές παρέες και τραπέζια. (Οι περισσότεροι «πρώην» , σκέφτηκα, ετοιμάσου να γίνεις και συ πρώην δημοσιογράφος).

Η φάτσα του ήταν φωτεινή. Με θάρρος μας είπε: Να τα πω;
Μα σε όλους μας να έχουν τελειώσει τα ψιλά; Τι διάολο, μέρες που είναι;
Μας έσωσε μια φιγούρα με εντυπωσιακό μαύρο σκελετό γυαλιών που βγήκε από την κουζίνα. Του έβαλε κάτι στην χούφτα και τούπε : Και του χρόνου μικρέ!
Κόρη παλιού φίλου. Τίποτε δεν είναι τυχαίο, τελικά.
Κι ο μικρός θα μπορούσε γιος ή κι εγγονός μου νάταν. Ο πατέρας τους, που τον περίμενε απ΄ έξω, μικρότερος μου φαινόταν ο κύριος– κι εξηνταρίζω σε λίγο καιρό.
Βγήκαν να καπνίσουν, μες το κρύο οι περισσότεροι.

Η ουρά στο ΑΤΜ της Τράπεζας , κάτω από το δημαρχείο ήταν τεράστια. Άφησα τον πρώην βουλευτή να πληρώσει.
Ο μικρός έτρεξε να δείξει και να δώσει τα ψιλά στον συνοδό του. Ο πατέρας; Ποιος ξέρει ποιος νοιάζεται;
Ήταν παραμονή Χριστουγέννων του 2019, στο κέντρο του Πειραιά.

Ποιοι δεν δώσαμε στον «Ξένο» μιαν αγκαλιά;
Ποιοι δεν αγαπήσαμε ένα βρέφος, ένα παιδί;
Θα τα πούμε και θα τα πιούμε και πάλι.
Κάποιοι στην υγειά του μούτρου…

Pin It