Η αφανής εταιρεία του αίματος!

koutroumanos leonidas

του Λεωνίδα Κουτρουμάνου

Οι δεκαετίες περνούν. Οι αιώνες αλλάζουν. Οι λαοί προσπαθούν να εξελιχθούν. Υπάρχουν εξαιρέσεις που αρνούνται να διυλίσουν την παλαιά τους νοοτροπία, θέλουν τα ήθη και τα έθιμα τους να παραμένουν αναλλοίωτα. Και υπάρχουν και λαοί που εντός των τειχών τους εφαρμόζουν έθιμα που στον Δυτικό Πολιτισμό δεν είναι κοινωνικά και ηθικά αποδεκτά. Μήπως στα μάτια αυτών των πολιτισμών, ο δικός μας δεν φαίνεται άτοπος; Ανεφάρμοστος;

Καθόλου δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι ζούμε σε κόσμο αγγελικά πλασμένο, τουναντίον. Αλλά είναι βέβαιο ότι αν βρεθείς σε μία σύναξη, σε μία συζήτηση και προφέρεις την λέξη «εθνοκάθαρση», το μυαλό όσων γνωρίζουν ιστορία θα οδηγηθεί αυτόματα σε έναν λαό.
Έναν λαό που έχει μορφωμένους ανθρώπους, ευγενικούς όταν πας στον τόπο τους διακοπές, κατά τα φαινόμενα φιλόξενους, πλην όμως έναν λαό που επιλέγει διαχρονικά να έχει μία κεντρική εξουσία φιλοπόλεμη, απάνθρωπη, αιματοβαμμένη, όπερ σημαίνει ότι φέρει και ο ίδιος τα αυτά χαρακτηριστικά.

Πριν από χρόνια έτυχε να διαβάσω τον «Χαμένο Παράδεισο» του Γκάιλς Μίλτον, απόγονο των Λεβαντίνων της Σμύρνης. Σε 456 σελίδες, μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν την Μικρασιατική καταστροφή αλλά και ό,τι προηγήθηκε αυτής σχεδόν από τις αρχές του Αιώνα έως τον Μαύρο Σεπτέμβριο του 1922. Σε 456 σελίδες δεν διαβάζεις σχεδόν τίποτε άλλο από σφαγές. Αρμένιοι, Πόντιοι, Έλληνες, Εβραίοι. Οι Λεβαντίνοι (Δυτικοί κάτοικοι της Σμύρνης); Όχι, διότι τούτοι είχαν καταγωγή από τα κράτη με ισχύ. Όλες οι άλλες μειονότητες που καταγόντουσαν από αδύναμα ή και ανύπαρκτα κράτη υπέστησαν εθνοκάθαρση.

Χωρίς έλεος. Χωρίς σταματημό. Μετά η Πόλη. Μετά η Κύπρος. Τώρα η Συρία, οι Κούρδοι για να είμαστε ακριβείς.
Δεν σταματάνε. Δεν έχουν όριο. Έχουν εισβάλλει σε ξένο κράτος και ουδείς ασχολείται. Σφαγιάζουν παιδιά και ουδείς συγκινείται. Ευρωπαϊκή Ένωση, Αμερική, Ρωσία, ΝΑΤΟ, σφυρίζοντες αδιάφορα ή στρουθοκαμηλίζοντες, επιτρέπουν μια ακόμα γενοκτονία. Μία ακόμα σφαγή. Άλλωστε συνεργασία έχουν με την Τουρκία, εκεί στέλνουν τα εργοστάσια τους, τα σκάφη τους στις υπερπολυτελείς μαρίνες και βέβαια τα όπλα τους.

Και όλο αυτό το ιστορικά επαναλαμβανόμενο σκηνικό εθνοκάθαρσης δεν σταματάει, με την ανοχή των Μεγάλων Προστατών – αφανών συνεταίρων. Ούτε η επεκτατική τους αντίληψη. Στην Κομοτηνή το 1992, πρωτοετής φοιτητής της Νομικής, γνώρισα έναν Μουσουλμάνο της ίδιας ηλικίας με μένα τότε. Κάναμε παρέα 6 μήνες περίπου. Πάντα ευγενικός και πολύ φιλικός. Μέχρι που μία μέρα η κουβέντα γύρισε στο θέμα της μειονότητας. Τον ρώτησα
- αν ποτέ γίνει πόλεμος Ελλάδας Τουρκίας, με ποιον θα πολεμήσεις;
- Εφέντη μου, είσαι φίλος μου, αλλά αν γίνει πόλεμος, θα βγω με το όπλο μου για την Μαμά!
Και δεν εννοούσε την Ελλάδα.

 

Pin It