Ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ μετά τις Πρέσπες

kardaras giannhs 2

Του Γιάννη Καρδαρά*

Η Συμφωνία των Πρεσπών ως καταλύτης εξελίξεων τέμνει κάθετα και οριζόντια το πολιτικό και το οικονομικό σύστημα όπως το ζήσαμε από τη μεταπολίτευση και απελευθερώνει ζωντανές δυνάμεις τόσο από τα αριστερά του όσο και από τον δυσδιάκριτο ταξικά και ρευστοποιημένο μεσαίο χώρο που παρουσιάζει κενό πολιτικής εκπροσώπησης.

Ο πολιτικός σχεδιασμός και το αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ για την τωρινή αναγκαιότητα δημιουργίας ενός προοδευτικού πόλου στην Ευρώπη και την Ελλάδα δεν μπορεί να συγκροτηθεί με όρους «μετεξέλιξης» ή «μετασχηματισμού» του σε κόμμα είτε της «Κεντροαριστεράς» είτε της «Σοσιαλδημοκρατίας» στη χώρα μας με τους συνήθεις νοηματοδοτικούς όρους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο από τις ιδρυτικές προγραμματικές του θέσεις αλλά και με τις βασικές εφαρμογές διακυβέρνησης (παρά τον συμβιβασμό του 2015 και την επιλογή ετερόκλητων ιδεολογικοπολιτικά συμμαχιών, βασισμένων στις αντιθέσεις τής τότε πολιτικής συγκυρίας των Μνημονίων, και παρά τις ελλείψεις, τα λάθη, τη στρεβλή λειτουργία των τάσεων και τις παθογένειες των ατομικών επιδιώξεων και σχεδιασμών) είναι το κόμμα της «Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς» με διαχωριστικές γραμμές απέναντι στις άλλες πολιτικές δυνάμεις, και οι απευθύνσεις του για τη συγκρότηση των νέων συμμαχιών πρέπει να γίνονται με όρους ταξικότητας, κοινωνικού ριζοσπαστισμού, με προσανατολισμό σε δικαιωματικά και περιβαλλοντικά κινήματα, με όρους κοινωνίας, ενισχύοντας τη ριζοσπαστική του ταυτότητα.

Αυτή η ενίσχυση θα έχει αποδέκτες και στο αριστερό φάσμα των κοινωνικών δυνάμεων, που θα αποδεσμεύονται από τις «σειρήνες» της αδιέξοδης «αριστερής καθαρότητας», του αριστερού λαϊκισμού και του «πατριωτισμού» με όρους «εθνικής ανάλυσης», και παράλληλα θα αναζωογονεί την «ψυχή» του 4%-5% που αποτελεί τις ρίζες και τον κορμό του ΣΥΡΙΖΑ, στο να θέτει αναχώματα στην «ενσωμάτωση στο σύστημα» και στο σύνδρομο της «κολυμβήθρας του Σιλωάμ» που ξεπλένει τις «αμαρτίες» αυτών που έφεραν την Ελλάδα στο χείλος της καταστροφής και τα Μνημόνια.

Ο ΣΥΡΙΖΑ στην αυγή του 21ου αιώνα ανιχνεύει τους δρόμους των νέων αντιθέσεων που δημιουργούνται από τις εξελίξεις και τους συσχετισμούς των δυνάμεων διεθνώς και εσωτερικά μεταξύ:

Αφενός των διαχρονικών αξιών της ισότητας, της δημοκρατίας, των δικαιωμάτων, της αλληλεγγύης, των παλαιών και σύγχρονων κινημάτων, αλλά και της κλιματικής αλλαγής, της δίκαιης οικονομικής ανάπτυξης και της κοινωνικής συνοχής με τον σχεδιασμό εναλλακτικών μορφών αξιοποίησης της «αγοράς» και άλλων, πλήν των υπαρχουσών, μορφών ιδιοκτησίας.

Αφετέρου του νεοφιλελευθερισμού, της κατεδάφισης του κοινωνικού κράτους, των ανισοτήτων, του εθνικισμού, του ρατσισμού, των άγριων κανόνων του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου στις αγορές, του κοινωνικού συντηρητισμού και της επανεμφάνισης του φασισμού και του δεξιού εθνικισμού.

Ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ με τα παραπάνω αξιακά χαρακτηριστικά και με την επικαιροποίηση του ανανεωτικού πολιτικού λόγου καθίσταται ιδιαίτερα καθοριστικός για τη συγκρότηση ενός σύγχρονου πλειοψηφικού προοδευτικού κοινωνικού πόλου με απεύθυνση σε συγγενικές πολιτικές, αλλά κυρίως στοχευμένα σε κοινωνικές δυνάμεις στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, μιας και το διακύβευμα ήταν και παραμένει η αέναη πάλη μεταξύ της κίνησης των «συνεχώς ανανεούμενων ιδεών» (πρόοδος) και της ακινησίας τής "κάθε είδους συντήρησης».

* Ο Γιάννης Καρδαράς είναι δικηγόρος στον Α.Π., μέλος του Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά