Ο Αλέκος Φλαμπουράρης δεν είναι πια εδώ. Οι περισσότεροι ίσως τον γνώρισαν ως υπουργό Επικρατείας στις κυβερνήσεις του Α. Τσίπρα (τον οποίο είχε υπό την ” πατρική” προστασία του από τότε που ο πρώην πρωθυπουργός είχε χάσει τον πατέρα του).
Πλην όμως ο Αλέκος ήταν κάτι πολύ περισσότερο. Αφιερωμένος στους αγώνες της Αριστεράς από τη Νεολαία Λαμπράκη, το ΚΚΕ κι αργότερα το ΚΚΕ Εσωτερικού, ήταν παράλληλα “άνθρωπος της αγοράς”. Επιτυχημένος πολιτικός μηχανικός, ακομπλεξάριστος, ωραίος στην παρέα, με τετράγωνη λογική, ακόμη κι όταν στα όρια της αφέλειας πίστευε ότι μπορούσαν να υλοποιηθούν όσα πρέσβευε πριν το 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ. Τον θυμάμαι πρόσφατα σε μια δεξίωση της Κινέζικης πρεσβείας (ο γιος του είναι παντρεμένος με Κινέζα) να με συστήνει λέγοντας χαρούμενος: “ο Νότης μας, ο Πειραιώτης”.
Ήξερε πως δεν ήμουν κοντά του πολιτικά, αλλά ήξερε πως αυτό δεν τον εμπόδιζε να διατηρεί φιλίες. Σε έναν χώρο που διακρίθηκε για την εχθροπάθεια του, ήξερε να έχει φίλους. Στην Κουμουνδούρου, τα κομματικά γραφεία, τα καφενεία και τα μπαράκια και φυσικά στην αγαπημένη του Αίγινα.
Καλό ταξίδι, Αλέκο…
Ν. Α.
