Κάθε πέντε χρόνια, οι Έλληνες πολίτες στέλνουμε 21 εκπροσώπους στις Βρυξέλλες και στο Στρασβούργο για να υπερασπιστούν τα εθνικά μας συμφέροντα. Και μετά; Μετά, σιωπή. Μια θεσμική σιωπή που καλύπτει όσα κάνουν, ή καλύτερα, όσα δεν κάνουν ορισμένοι εκλεγμένοι ευρωβουλευτές.
Η Ευρωβουλή είναι ένας θεσμός με τεράστια επιρροή στις ζωές όλων μας.Από τις τιμές της ενέργειας και τη γεωργική πολιτική, μέχρι τη μετανάστευση, τα δικαιώματα, την ασφάλεια και το μέλλον της ίδιας της χώρας μας στην Ευρώπη. Κι όμως, οι περισσότεροι πολίτες δεν έχουν ιδέα τι κάνουν εκεί οι αντιπρόσωποί τους. Ποιοι παρεμβαίνουν, ποιοι καταθέτουν προτάσεις, ποιοι συμμετέχουν στις επιτροπές, ποιοι απλώς σηκώνουν το χέρι όταν πρέπει.
Γιατί δεν το ξέρουμε; Επειδή κανείς δεν μας το λέει. Υπάρχουν τακτικές αναφορές, συγκριτικοί πίνακες, αξιολογήσεις, ή απλές εξηγήσεις για το τι σημαίνουν οι ψηφοφορίες τους; Αντίθετα, η δημόσια εικόνα περιορίζεται σε αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα, φωτογραφίες από συνεδριάσεις και γενικόλογες δηλώσεις για «μάχη στις Βρυξέλλες».
Μισθοί, παροχές και μηδενική λογοδοσία
Ο κάθε ευρωβουλευτής λαμβάνει πάνω από 10.000 ευρώ καθαρές απολαβές μηνιαίως, μαζί με επιδόματα, αποζημιώσεις και καλύψεις εξόδων. Κι όλα αυτά, με το επιχείρημα ότι πρόκειται για υψηλής ευθύνης θέση που απαιτεί σκληρή δουλειά, προετοιμασία και παρουσία στα ευρωπαϊκά κέντρα αποφάσεων.
Ωραία. Πού είναι λοιπόν αυτή η δουλειά; Πόσες φορές έχουν μιλήσει στην ολομέλεια; Πόσες προτάσεις έχουν καταθέσει; Σε ποιες επιτροπές συμμετέχουν ενεργά; Πόσες πρωτοβουλίες πήραν για την Ελλάδα;
Αν ρωτήσουμε τους ίδιους, όλοι «δουλεύουν σκληρά».
Αν όμως ψάξει κανείς τα επίσημα πρακτικά της Ευρωβουλής, θα βρει ευρωβουλευτές με ελάχιστες τοποθετήσεις, μηδενικές αναφορές και ανύπαρκτη παρουσία στις επιτροπές. Και όμως, κανείς δεν τους ζητά εξηγήσεις.
Η Ευρώπη των αθέατων αποφάσεων
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν είναι μακριά, είναι απλώς το «κρυφό σχολείο» για τους Έλληνες πολίτες. Οι αποφάσεις του επηρεάζουν άμεσα την καθημερινότητα κάθε Έλληνα. Όταν αποφασίζεται η νέα αγροτική πολιτική, οι κανόνες για τη φορολογία, η ενεργειακή μετάβαση ή τα κονδύλια για τις υποδομές, εκεί διαμορφώνεται η τύχη μας.
Και όμως, δεν υπάρχει δημόσια λογοδοσία.
Κανένα επίσημο «ευρωπαϊκό εργαλείο» για να μπορεί ο πολίτης να δει με απλό τρόπο τι ψήφισε ο ευρωβουλευτής που τον εκπροσωπεί. Κανένα διαφανές και εξωστρεφές αρχείο για τη συμμετοχή, τις προτάσεις ή την αποδοτικότητα. Μόνο σκόρπιες πληροφορίες, μέσα σε δυσνόητα ευρωπαϊκά sites.
Αν θέλουμε να μιλάμε για πραγματική δημοκρατία, τότε η λογοδοσία των ευρωβουλευτών πρέπει να γίνει θεσμική υποχρέωση.
Οι Έλληνες ευρωβουλευτές πρέπει να υποχρεώνονται σε δημόσιο απολογισμό κάθε χρόνο: τι έκαναν, πού συμμετείχαν, ποιες πρωτοβουλίες πήραν, ποια ήταν τα αποτελέσματα.
Εμείς, από την πλευρά μας, οφείλουμε να φτιάξουμε στήλες με συστηματική ενημέρωση για το ευρωκοινοβουλευτικό έργο. Όχι μόνο για τα σκάνδαλα ή τις κομματικές συγκρούσεις, αλλά και για την ουσία. Τη δουλειά, τη συμμετοχή και την απόδοση των εκλεγμένων Ελλήνων ευρωβουλευτών. Και οι πολίτες; Οι πολίτες πρέπει να πάψουν να βλέπουν τις ευρωεκλογές ως «χαλαρή ψήφο». Είναι ψήφος που καθορίζει το ποιος θα υπερασπιστεί ή θα αγνοήσει τα ελληνικά συμφέροντα για πέντε ολόκληρα χρόνια.
Η σιωπή τελειώνει εδώ. Από τη αφάνεια στην ευθύνη
Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει να πληρώνει σιωπηλούς ευρωβουλευτές. Δεν μπορεί να ανεχθεί άλλους «εκπροσώπους» που εμφανίζονται μόνο σε προεκλογικές καμπάνιες και απολαμβάνουν παχυλούς μισθούς πολλές φορές χωρίς έργο. Η δημοκρατία απαιτεί φως. Και η λογοδοσία όπως έχουμε αναφέρει πολλές φορές δεν είναι πολυτέλεια, είναι υποχρέωση. Ας δούμε ποιος πραγματικά εργάζεται για τη χώρα και ποιος απλώς φωτογραφίζεται δίπλα στη σημαία με τα αστέρια.
