Η παρέλαση που θα πάω…

parelash niata

Σχόλιο του Νότη Ανανιάδη

Ποτέ δεν με ενθουσίαζαν οι παρελάσεις. Έχω ξαναγράψει εδώ (και προκαλέσει την μήνιν ορισμένων) ότι οι παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου και της 25ης Μαρτίου ήταν για την γενιά μας σημεία αναφοράς για έναν λόγο εντελώς διαφορετικό σε σχέση με τον αρχικό τους ρόλο. Ήταν τα ραντεβού για τα μαθητικά φλερτ. Σχηματικά, του φθινοπώρου και της σχολικής χρονιάς η γιορτή του «Όχι», της άνοιξης και του επερχόμενου καλοκαιριού του «‘21».

Η γενιά της Μεταπολίτευσης, η γενιά που βγήκε από την χούντα, μπαίνοντας στο Γυμνάσιο «ζυμώθηκε» με την αμέσως προηγούμενη. Τα μεγαλύτερα αδέλφια και ξαδέλφια ήταν στα Πανεπιστήμια, κάποιοι από αυτούς είχαν προλάβει το Πολυτεχνείο και τη Νομική, πολλοί είχαμε εμπειρίες αντίστασης στους γελοίους κολονέλους μέσα στα σπίτια μας.

Από το σημείο αυτό μέχρι την στρέβλωση της περιφρόνησης στο εθνικό σύμβολο και πολύ περισσότερο στους ένστολους δεν ήταν μεγάλη. Οι στρατιωτικοί και δυστυχέστατα η σημαία πλήρωσαν υπέρμετρα «τέλη αποκατάστασης». Με την μορφή της κοινωνικής αποδοκιμασίας. Λόγω της ενεργού συμμετοχής τους οι πρώτοι στην πρόσφατη, ακόμη τότε, κατάλυση της Δημοκρατίας. Κι επιπλέον, σε μικρότερο βαθμό ίσως , της κατάχρησης και κυρίως της ιδιοποίησης του εθνικού συμβόλου από τους… «εθνικόφρονες».

Κάπως έτσι, αν και αριστούχος, δεν πήγα ποτέ σε καμία παρέλαση. Αργότερα στα φοιτητικά χρόνια, πρόσθεσα στο ιδεολογικό οπλοστάσιο μου και το γεγονός ότι όντως η Ελλάδα είναι από τις ελάχιστες χώρες - και πάντως η μόνη στην Ευρώπη – που οργανώνει μαθητικές παρελάσεις. Οι οποίες θεσπίστηκαν από την δικτατορία του Μεταξά.

Την άποψη ότι οι παρελάσεις είναι άχρηστες και πρέπει να καταργηθούν – κάτι που δεν τόλμησαν ούτε οι κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ – την υποστηρίζω ακόμη. Αλλά, όταν τελειώσει αυτός ο εφιάλτης με τον COVID-19, θα ξαναπήγαινα σε μια μαθητική παρέλαση, ίσως λίγο διαφορετικά διοργανωμένη. Όχι για να φλερτάρω, πέρασαν τα χρόνια.

Θα πήγαινα σε ένα ξέσπασμα χαράς των νέων μας. Σε μια ελάχιστα οργανωμένη και κυρίως αυθόρμητη γιορτή. Ένα πάρτι χαράς, που θα οργανωνόταν παντού στην Ελλάδα για τη νίκη! Την νίκη όλων σε έναν άγνωστο πόλεμο, απέναντι σε έναν αόρατο εχθρό. Κι εκεί, άλλοι θα φλέρταραν κι άλλοι θα ανέμιζαν την γαλανόλευκη κι άλλοι θα έκαναν και τα δύο!
Σε μια τέτοια παρέλαση ελπίζω…

Pin It

menoumespiti