Ορατότης μηδέν!

oxi allo karvouno

Ανάλυση του Νότη Ανανιάδη

Ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί, υποτίθεται, τον μετασχηματισμό του, ο οποίος θα αποτυπωθεί και στο νέο τίτλο του που πιθανότατα θα είναι «ΣΥΡΙΖΑ-Πράσινη Συμμαχία». Σε κάθε περίπτωση το νέο κόμμα θέλει να έχει ένα αριστερό, σοσιαλδημοκρατικό και οικολογικό στίγμα. Εξ ου και το έντονο «φλερτ» προς το ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ (αν και είναι το ίδιο ακριβώς κόμμα που καθύβριζε και αντ΄ αυτού επέλεξε δυο φορές τον Καμμένο). Εξ ου και η πιθανότητα ο νέος τίτλος να εμπεριέχει τον όρο «Πράσινο».

Πέραν αυτού πάντως, η μετατόπιση σε πιο ρεαλιστικές θέσεις, υποστηριζόμενες και από την κυβερνητική εμπειρία 4,5 ετών, είναι ο προφανέστατος στρατηγικός στόχος της ηγετικής ομάδας. Η οποία πολύ σωστά αντιλαμβάνεται ότι η αξιωματική αντιπολίτευση, ως εκ της θέσεώς της, οφείλει να προετοιμάζεται για την εκ νέου ανάληψη της εξουσίας.

Αν κάποιος δεν παρακολουθούσε τα ελληνικά πράγματα και απλώς πληροφορείτο τα παραπάνω, θα φανταζόταν ότι μιλάμε για ένα κόμμα που εφτά μήνες μετά την τελευταία από τις αλλεπάλληλες εκλογικές του ήττες, θα άρθρωνε προγραμματικό λόγο, υπερασπιζόμενο τις βασικές κυβερνητικές του επιλογές και διορθώνοντας τις αστοχίες του.

Είναι άραγε έτσι; Κάθε άλλο. Μπορεί να κατατέθηκε προς συζήτηση στην Κεντρική Επιτροπή που θα συνεδριάσει το Σαββατοκύριακο ένα πόνημα 85 σελίδων και 32.000 λέξεων, σχετικά με τα αίτια της ήττας (για την ακρίβεια περισσότερο αποτίμηση των 4,5 ετών της κυβερνητικής θητείας του είναι), στο οποίο υπάρχουν ψήγματα αυτοκριτικής και πληθώρα στοιχείων που ωραιοποιούν αυτήν τη θητεία, αλλά πέραν τούτου, σε επίπεδο ρητορικής ουδέν.

Αντίθετα, σχεδόν σε κάθε μεγάλο θέμα που ανακύπτει, ο ΣΥΡΙΖΑ θυμάται τον προκυβερνητικό ριζοσπαστικό του λόγο, οχυρώνεται πίσω από αυτόν και μοιάζει να κάνει αντιπολίτευση στον εαυτό του.

  • Λίγες μέρες πριν τις εκλογές της 7ης Ιουλίου, ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας, παρουσία του τότε υπουργού Γιώργου Σταθάκη, πανηγύριζε για την υπογραφή της Σύμβασης για έρευνες και εξόρυξη υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης. Όταν η Σύμβαση ήλθε προς κύρωση στη Βουλή, αρνήθηκε να την ψηφίσει, επικαλούμενος την …κλιματική αλλαγή! Λες και αυτή επήλθε μέσα στο περασμένο καλοκαίρι.
  • Σε σχέση με την ελληνοαμερικανική αμυντική συμφωνία, μια από τα ίδια. Εργάστηκε με συνέπεια και σύστημα επί μακρόν για να την πετύχει κι όταν ήλθε στη Βουλή, ψέλλισε κάτι περί αλλαγής συνθηκών και δεν την υπερψήφισε.
  • Στο Ελληνικό, σε γενικές γραμμές κινήθηκε στο ίδιο πλαίσιο. Αφού εδώ και χρόνια είχε φύγει από την θέση «όλα πράσινο» κι άρχισε ουσιαστικές διαπραγματεύσεις για την ανάπλαση του χώρου, μετά την απομάκρυνσή του από την εξουσία, διάφορες «μακριές χείρες» (δασική, αρχαιολογική υπηρεσία) έδωσαν μάχες οπισθοφυλακής για να καθυστερήσει η επένδυση. Και όσο φαινόταν η υπερβολή της κυβέρνησης της ΝΔ που έλεγε ότι «οι μπουλντόζες μπαίνουν άμεσα», τόσο φαινόταν να επιχαίρει για την καθυστέρηση. Λες και τελικά δεν θέλει την επένδυση για την οποία εργάστηκε.
  • Στο ίδιο μήκος κύματος και για το λιμάνι του Πειραιά. Από το 100% δημόσιο λιμάνι, υπέγραψαν οι υπουργοί του την μεταβίβαση ολόκληρου του λιμανιού στην Cosco. Και βρίσκονται στην αμήχανη θέση να υποστηρίζουν μεν τις επενδύσεις, αλλά στην πράξη να αναζητούν –δικαίως ή αδίκως – λόγους να τις καθυστερήσουν.

Και τώρα έχουμε τον λιγνίτη. Η κυβέρνηση εξήγγειλε ένα φιλόδοξο σχέδιο απολιγνιτοποίησης. Με στόχο τα επόμενα χρόνια το 30% της παραγόμενης ενέργειας να προέρχεται από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε προσπαθήσει να χαρίσει τα εργοστάσια λιγνίτη της ΔΕΗ (να τα πουλήσει έναντι ενός ευρώ), αλλά δεν τα κατάφερε. Δεν βρέθηκε επενδυτής, γιατί ο λιγνίτης πια δεν συμφέρει, δεδομένων και των ευρωπαϊκών κανονισμών, είναι καύσιμο του παρελθόντος. Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά «να μη βιαστεί» η κυβέρνηση να προχωρήσει στην απολιγνιτοποίηση, όταν η χώρα είναι ουραγός στην Ευρώπη στις ΑΠΕ. Και την ίδια στιγμή δήθεν οικολογικές – τοπικές οργανώσεις, εξόφθαλμα προσκείμενες στον ΣΥΡΙΖΑ, αντιδρούν στην τοποθέτηση ανεμογεννητριών, ακόμα και σε ξερονήσια, των οποίων το φυσικό κάλλος –που υποτίθεται πλήττεται – δεν είχε δει κανείς μέχρι σήμερα.

Ευλόγως για την οπισθοδρομική αυτή στάση του, χλευάζεται πλέον και προτείνεται το νέο του όνομα να είναι «ΣΥΡΙΖΑ-Λιγνιτική Αριστερά».

Όλα αυτά τα χρόνια λέγαμε «Όχι άλλο σανό» πια!
Ίσως ήλθε η ώρα να θυμηθούμε τον Νίκο Κούρκουλο και να φωνάξουμε «Όχι άλλο κάρβουνο»!

Pin It