Ιζιβακαζίκα Χαρίμα: Ή όταν ο Γ.Λιβανός πρωτοπορούσε στον αυτοματισμό των πλοίων

ploia xoris pliroma

Με αφορμή την πρόσφατη είδηση που δημοσίευσε και το Portnet για το γεγονός ότι οι Γιαπωνέζοι σχεδιάζουν την κατασκευή πλοίων χωρίς καπετάνιο – κάτι σαν θαλάσσια γιγάντια drones δηλαδή – παλαιός ναυτικός πράκτορας του Πειραιά που πληροφορήθηκε την είδηση, ενώ βρίσκεται πλέον εκτός επαγγέλματος, εκτίμησε ότι ο σχεδιασμός είναι απόλυτα ρεαλιστικός, στηριζόμενος σε ένα γεγονός που έλαβε χώρα σχεδόν πριν μισόν αιώνα. Εξήγησε δε στο Portnet το σκεπτικό του, στηρίζοντάς το σε μια ξεχασμένη πτυχή της σχετικά σύγχρονης ναυτιλιακής μας ιστορίας.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 – αρχές ‘70, μας αφηγείται, ένα φορτηγό πλοίο που μπορούσε να μεταφέρει περίπου 3000 κοντέινερς είχε 21 έως 23 μέλη πληρώματος. Τα ναυπηγεία της Ιαπωνίας Ιζιβακαζίκα Χαρίμα κατάφεραν να σχεδιάσουν έναν νέο τύπο πλοίων, το καινοτόμο Mini Bulk Carrier Line, με την ίδια χωρητικότητα, το οποίο περιόριζε τις ανάγκες του πληρώματος μόλις στα 7 άτομα. Το εργατικό κόστος περιοριζόταν δηλαδή στο 1/3 ή και λιγότερο από τα πλοία του ανταγωνισμού. Επιπλέον, ο τύπος αυτών των Mini είχε και έναν γερανό δυναμικότητας 2.5 τόνων, ένα «θηρίο» για τα δεδομένα της εποχής. Όλα αυτά φυσικά τα πέτυχαν τα γιαπωνέζικα ναυπηγεία εφαρμόζοντας τους αυτοματισμούς και τη ρομποτική της εποχής.

Ο πρωτοπόρος και οξυδερκής Γ.Λιβανός, συνεχίζει ο παλαίμαχος πράκτορας, «αντελήφθη και έπιασε την ευκαιρία στον αέρα» κλείνοντας όλη την παραγωγή – σχεδόν 80 πλοία! Το αποτέλεσμα ήταν να «απογειωθεί» το ήδη μεγάλο εκτόπισμα της ιστορικής ναυτιλιακής αυτής εταιρείας.

«Είναι μετά να μην ζηλεύουν τα επιτεύγματα των ελλήνων εφοπλιστών οι Γερμανοί που πρόσφατα απέτυχαν στο χώρο;» αναρωτιέται ο φίλος πράκτορας...