Λασπομαχία!

laspomaxia

Αν ο Ολυμπιακός πήγαινε στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου να παίξει εν μέσω καταρρακτώδους βροχής και αντιμετώπιζε τη Ρεάλ σε ένα γήπεδο βούρκο, δεν θα είχε ακριβώς πλεονέκτημα, αλλά ίσως μια σοβαρή πιθανότητα να «κλέψει» κανέναν βαθμό.
Αυτός που προηγείται, αυτός που θεωρητικά έχει την καλύτερη ομάδα, εκ των πραγμάτων αδικείται, όταν οι καιρικές συνθήκες δεν είναι καλές.

Με τη βροχή μπορείς να πάρεις και έναν πόντο, ακόμα και στην πιο καυτή έδρα.

Αλλιώς παίζει – καλπάζει- ο Μέσι σε ένα γήπεδο χαλί κι αλλιώς κουβαλάει την μπάλα όταν ο αγωνιστικός χώρος είναι βούρκος.

Τούτων δοθέντων η λασπομαχία στη Βουλή την περασμένη Δευτέρα, μόνο ήττα για τον Τσίπρα δεν ήταν. Κανονικά, ο Μητσοτάκης σε ρόλο μπαλαντέρ, έπρεπε να μοιράζει την μπάλα δεξιά και αριστερά. Και η αλήθεια είναι ότι είχε πολλούς συμπαίκτες να βγουν στην επίθεση, από τις πτέρυγες, τα άκρα, αλλά και από τα χαφ.

Ο Άδωνις και ο Βορίδης από τα δεξιά, η Φώφη και ο Λοβέρδος από το κέντρο, ως κρυφοί σέντερ φορ, ακόμη και ο Κουτσούμπας ως αριστερό εξτρέμ ήταν έτοιμοι είτε να πάρουν τις μπαλιές του προέδρου της ΝΔ, είτε να δημιουργήσουν φάσεις εν ονόματί του και έτσι να πάρει ο Κυριάκος Μητσοτάκης άνετα το ματς.
Γιατί το παιχνίδι, το ντέρμπι, Αλέξης-Κυριάκος ήταν. Οι υπόλοιποι, ακόμη και ο Καμμένος, απλώς συμπλήρωναν τις ενδεκάδες.

Πλην όμως το ματς εξελίχθηκε σε λασπομαχία. Ο μεν θυμόταν τους – άκηδες, που λόγω ονόματος και καταγωγής πιθανόν και κατά κάποιον περίεργο τρόπο να συνδέονταν με τους Μητσοτάκηδες. Ο δε προσπαθούσε να εξηγήσει τη διαφορά μεσάζοντα με εκπρόσωπο για να στοιχειοθετήσει μια υπόθεση με έντονο άρωμα σκανδάλου. Οι κομπάρσοι σχεδόν ντρέπονταν να πουν ότι μεσάζοντες και εκπρόσωποι έχουν αποκλειστεί από νόμο επί κυβερνήσεως Γιώργου Παπανδρέου και καθ’ ύλην αρμόδιου υπουργού Ευάγγελου Βενιζέλου.

Σε γήπεδα της επαρχίας πολλές φορές το τερέν γίνεται βούρκος σε κάποιες γωνίες, συνήθως κοντά στο κόρνερ. Οι Ζωσιμάδες των Ιωαννίνων γίνονται πίστα για σκι ή πατινάζ στη μια τους πλευρά, όταν η θερμοκρασία πέφτει κάτω από το μηδέν στην πρωτεύουσα της Ηπείρου. Το υπόλοιπο γήπεδο όμως, συνήθως μένει καθαρό. Αν όχι «χαλί», οπωσδήποτε τερέν που δεν έχει το μαύρο του το χάλι. Που μπορείς να παίξεις μπάλα αξιοπρεπώς.

Η πολυδιαφημισμένη και πολυσυζητημένη συζήτηση της Δευτέρας στη Βουλή για τα βλήματα που θα πουλούσαμε στη Σαουδική Αραβία και που δεν ξέραμε ούτε πόσα ακριβώς ήταν, ούτε που θα χρησιμοποιούνταν και από ποια τελικά χώρα, θύμιζε την εμμονή δυο αντιπάλων αμυντικών μέσων να αλληλομαρκάρονται πάνω στη λάσπη, κοντά στο σημαιάκι του κόρνερ.

Τάκλιν, βρώμικα φάουλ, καθυστερήσεις κι όταν χρειαζόταν η μπάλα στην εξέδρα. Σαν να βολεύονταν και οι δυο με τον βαθμό της ισοπαλίας.

Αλλά εκείνος που θεωρητικά χάνει, όντως έχει κέρδος από τον ένα πόντο του δίνει το «Χ».

Εκείνος που θεωρητικά κερδίζει, τι προσδοκά τελικά; Και τι διεκδικεί, χαρίζοντας τους πόντους της νίκης;

Αναγνώστης Κέντρος