Όταν μπορείς και δεν θέλεις...

messi lyphmenos

Στην πολιτική ο κανόνας είναι γνωστός. Όταν μπορείς και δεν θέλεις, θα έρθει η ώρα που θα θέλεις και δεν θα μπορείς.

Ο Τάκης Λεμονής θα έπρεπε να είχε ρωτήσει σχετικά τον Βαγγέλη Βενιζέλο.

Μετά την δεύτερη ντροπιαστική ήττα του ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου από την ΝΔ του Κώστα Καραμανλή το 2007, ο Βαγγέλης Βενιζέλος δεν τόλμησε να προχωρήσει στη συγκρότηση του «Ρεύματος Ιδεών» που είχε εξαγγείλει και το οποίο υποτίθεται θα προσπαθούσε να ανανεώσει και να επαναφέρει σε εκσυγχρονιστικά μονοπάτια το κόμμα που έβαλε τη χώρα στην ΟΝΕ, οργάνωσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, έφτιαξε αεροδρόμιο, μετρό, Αττική και Εγνατία οδό και γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου (για να μείνουμε στα πιο βασικά) και παρέδωσε ένα δημόσιο χρέος σημαντικό μεν, αλλά διαχειρίσιμο.

Φοβήθηκε τότε ο Βαγγέλης Βενιζέλος την απειλή διαγραφής του από τον ΓΑΠ και τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Βρέθηκε σε τιμητική αποστρατεία το 2009, στο «ανώδυνο» υπουργειο Εθνικής Άμυνας και μόλις το 2011, με τη χώρα να καταρρέει και την οικονομία να διαλύεται ανέλαβε μια ευθύνη που ίσως δεν του αντιστοιχούσε και έγινε υπουργός Εθνικής Οικονομίας με στόχο να κρατήσει την Ελλάδα στην ΟΝΕ. Ο στόχος αυτός επετεύχθη, αλλά ο άλλος, εκείνος της ανανέωσης και ανασυγκρότησης του σοσιαλδημοκρατικού χώρου είχε χαθεί οριστικά. Το ΠΑΣΟΚ είχε πλέον διαλυθεί, στις εκλογές της επόμενης χρονιάς πήρε μόλις 4% και ο Βαγγέλης Βενιζέλος έμεινε να διεκδικεί τη δικαίωσή του από τους ιστορικούς του μέλλοντος.

Στο ποδόσφαιρο, την ιστορία πολλές φορές γράφει η τύχη. Αν το σουτ του Καρίμ στο 78’ ήταν λίγο πιο δυνατό. Αν στην επόμενη φάση, στην αναμπουμπούλα στην μικρή περιοχή του Παναθηναϊκού, η μπάλα δεν έβρισκε πρώτα στο πόδι του Βλαχοδήμου, μετά στο δοκάρι κι ύστερα, λίγο πριν περάσει την γραμμή, δεν έφτανε στα χέρια του τερματοφύλακα του ΠΑΟ. Αν ο Εμενίκε κατάφερνε να γυρίσει και να πλασάρει σωστά λίγο πριν τη λήξη του αγώνα. Αν ο διατητής έδινε το πέναλτι στο σπρώξιμο στον Καρσελά. Αν όλα αυτά που συνέβησαν στο τελευταίο τέταρτο του ματς είχαν διαφορετική κατάληξη, μέχρι και νικητής μπορεί να έφευγε ο Θρύλος από τη Λεωφόρο. Όμως με «αν» δεν γράφεται η Ιστορία και η τύχη είχε αποφασίσει.

Όταν μπορούσε ο Ολυμπιακός φάνηκε να μην ήθελε. Οκτώ κόρνερ είχαν οι αντίπαλοί του στο πρώτο ημίχρονο, ενώ ο ίδιο δεν είχε κερδίσει κανένα. Και ο Τάκης Λεμονής, όσο ακόμα το ματς ήταν ισόπαλο, φάνηκε να δειλιάζει και να μην θέλει να κάνει αλλαγές. Όταν θέλησε, η ώρα είχε περάσει και απλώς δεν μπορούσε.

Αναγνώστης Κέντρος