Η μοίρα του προπονητή

proponitis

Όταν μια ομάδα δεν πάει καλά και ακόμη περισσότερο όταν η κερκίδα αποδοκιμάζει την ομάδα, η διοίκηση έχει δυο επιλογές.

Να αλλάξει προπονητή, ή να κάνει ότι δεν ακούει, ελπίζοντας ότι θα έρθουν καλύτερα αποτελέσματα στο μέλλον. Στην πρώτη περίπτωση, διώχνοντας τον προπονητή, καθησυχάζονται κάπως οι ανησυχίες της εξέδρας και η ομάδα κερδίζει χρόνο. Μηδενίζει το κοντέρ, που λέμε...

Είναι η περίπτωση του κυβενητικού ανασχηματισμού. Η ομάδα δεν τραβάει, οι υπουργοί κάνουν το δικό τους, η κοινή γνώμη γκρινιάζει ή και αποδοκιμάζει και ο πρωθυπουργός αποφασίζει να ανακατέψει την τράπουλά, προχωρόντας στον διορισμό νέων υπουργών.

Και στις δυο περιπτώσεις πάντως, η επιλογή έχει το ρίσκο της. Γιατί αν ο νέος προπονητής αποτύχει και αυτός, το κλίμα θα βαρύνει ακόμη περισσότερο. Είναι ο φόβος που κάνει άλλωστε έναν πρωθυπουργό διστακτικό στο να προχωρήσει σε ανασχηματισμό.

Από την άλλη πλευρά, αν η διοίκηση αποφασίσει να αγνοήσει την κερκίδα και δεν αλλάξει προπονητή, το ρίσκο είναι μεγάλο. Και τα αποτελέσματα από άσχημα, μπορεί να αποδειχθούν καταστροφικά. Είναι ο φόβος και του εκάστοτε πρωθυπουργού, ο οποίος βλέπει εμμονές, κουταμάρες ή ατυχείς κινήσεις υπουργών του να μην επιτρέπουν στην κυβέρνησή του να αλλάξει το κλίμα.

Και στις δυο περιπτώσεις, είναι ένας πρόεδρος που καλείται να αποφασίσει. Στην μια περίπτωση ο πρόεδρος της ΠΑΕ, στην άλλη ο πρόεδρος της κυβέρνησης.

Αναγνώστης Κέντρος