Νίκος Καββαδίας: Σαν σήμερα...

kavvadias nikos

10 Φεβρουαρίου 1975. Φεύγει απ' τη ζωή ο Νίκος Καββαδίας, ο ποιητής της θάλασσας, της ναυτοσύνης και του Πειραιά

 

Ο Νίκος Καββαδίας μεγάλωσε στον Πειραιά όπου η οικογένεια του είχε εγκατασταθεί όταν ο ίδιος ήταν 4 ετών. Στο Δημοτικό Σχολείο των αδελφών Μπάρδη θα γνωριστεί με τον Γιάννη Τσαρούχη και τον παπα Γιώργη Πυρουνάκη.

Στο Γυμνάσιο (Γαλλική, St.Paul) ο Καββαδίας θα εκδόσει την εφημερίδα "Σχολικός Σάτυρος" όπου θα δημοσιευτούν και τα πρώτα του ποιήματα. Εκεί θα γνωρίσει και τον Κωνσταντίνο Αποστολίδη , γυιο του Παύλου Νιρβάνα. Η γνωριμία με τον 60άρη τότε Νιρβάνα ήταν καθοριστική. Ταξίδια, πόλεμος, περιφρόνηση από την κυριώς ειπείν "Γενιά του '30", θάνατος του αδελφού του, Κατοχή αλλά...γράφει ασταμάτητα.

Στον Πειραιά θα γνωρίσει και τον κατά δυο χρόνια μικρότερο του, Νικηφόρο Βρεττάκο ο οποίος και θα τον διαδεχτεί στην ηγεσία του "τομέα ποιητών και λογοτεχνών" του ΕΑΜ. Η λογοτεχνική καταξίωση του Καββαδία άργησε (πολύ) να έλθει αλλά ήταν ευρύτατη. Σήμερα, ο ποιητής της θάλασσας κατέχει μια εξέχουσα θέση στο "Πάνθεον" των Ελληνικών Γραμμάτων. Δεν έχει ανάγκη από υμνολόγια.

Στην τεράστια ποιητική αξία του έργου του -έστω και μετά θάνατον- προστέθηκε άλλο ένα μεγάλο (ίσως το μεγαλύτερο) παράσημο:

Μέσα από τη μουσική (κατά κύριο λόγο) του Γιάννη Σπανού και του Θάνου Μικρούτσικου, ο ποιητικός λόγος του Καββαδία έφτασε όπου υπάρχουν Έλληνες. Δεκάδες μελλοποιημένοι στίχοι έχουν ριζώσει στις καρδιές αυτών των ανθρώπων ακριβώς όπως ένα ..."τραγούδι". Μια μόνιμη ουσιαστική επικοινωνία μεταξύ του ποιητή και του κοινού.Μα...αυτό δεν ήθελε εξ' αρχής κι ο δημιουργός? Στον ΠΕΙΡΑΙΑ έχουμε στοιχεία: ☺Ο Καββαδίας ονομάζει την πρώτη του συλλογή "Τραγούδια" και κάποια αυτά δημοσιεύονται τότε στην... "Πειραϊκή Φωνή"!

Για τους Πειραιώτες και τις Πειραιώτισσες ο Καββαδίας είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένας ποιητής που μεγάλωσε στις ίδιες γειτονιές. Η σχέση γίνεται ακόμη πιο οικεία μέσα από την ψυχή του ανθρώπου της θάλασσας και του μόχθου της. Σ' αυτή την πόλη, ευτυχώς ακόμη, όλες και όλοι έχουμε τουλάχιστον ένα αγαπημένο πρόσωπο "θαλασσινό"...

cotommatae