«Βουλεβάρτο», πράσινος διάδρομος, Πειραϊκή, Ναυτιλία, Τουρισμός και Εμπόριο

peiraias anothen

Οι βασικοί άξονες ανάπλασης και ανάπτυξης του Πειραιά μέσω της ΟΧΕ

 

Ενώ αποτελεί κοινή παραδοχή ότι το κονδύλι των 80 εκατομμυρίων ευρώ που εξασφαλίζει ο Δήμος Πειραιά μέσω της ΟΧΕ και του φακέλλου που κατέθεσε συνιστά μια τεράστια επιτυχία της δημοτικής αρχής, εύλογα ένα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης εμφανίζεται επιφυλακτικό. Κι αυτο γιατί η μεν περιγραφή των δράσεων φυσιολογικά εμπεριέχει μια τεχνοκρατική ορολογία, ενώ η κοινή γνώμη έχει κουραστεί να ακούει βαρύγδουπες εξαγγελίες που τελικά δεν υλοποιούνται.

Το Portnet μίλησε με επιστήμονα, βαθύ γνώστη της διαδικασίας, ο οποίος δέχθηκε, με τον όρο της ανωνυμίας, να εκλαϊκεύσει ορισμένους τουλάχιστον από τους άξονες οι οποίοι περιλαμβάνονται στην πρόταση και εξασφαλίζουν συγκεκριμένα κονδύλια. Η ίδια πηγή άλλωστε θεωρεί αυτούς τους άξονες από τους σημαντικότερους, τόσο στο πεδίο της πολεοδομικής ανάπλασης, όσο και σε αυτό της ανάπτυξης της πόλης. 

Σε ότι αφορά την ανάπλαση, η πηγή δίνει έμφαση στην ισορροπία όπως λέει, που χαρακτηρίζει συνολικά τον φάκελο του Πειραιά, αλλά ειδικότερα τις δύο διαδρομές. Τον περίπατο στην Πειραϊκή, από τη Σχολή Δοκίμων μέχρι την πλαζ της Φρεαττύδας, αλλά και τον «πράσινο διάδρομο» από την Λεύκα μέχρι τον Άγιο Διονύσιο, κατά μήκος των παλιών γραμών του τρένου. «Πρόκειται», λέει η ίδια πηγή, «ουσιαστικά για ανάδειξη και του πλούσιου και του φτωχού Πειραιά. 

Αναβαθμίζεται η προνομιούχος Πειραϊκή και για πρώτη φορά, ο δήμος στρέφει ουσιαστικά το ενδιαφέρον του στο υποβαθμισμένο δυτικό τμήμα του». 
Φυσικά, πρέπει να σημειωθεί ότι και άλλες δημοτικές αρχές στο παρελθόν είχαν εξαγγείλει αντίστοιχες παρεμβάσεις, αλλά είναι η πρώτη φορά που επιτέλους υπάρχουν τα κονδύλια, τα οποία κατευθύνονται απευθείας στον δήμο Πειραιά, για να υλοποιηθούν οι συγκεκριμμένοι σχεδιασμοί. Έτσι, ποδηλατόδρομος και πεζόδρομος, δίπλα σε δρόμο ήπιας κυκλοφορίας στην περιοχή του Παπαστράτου μέχρι τον Άγιο Διονύση, δεν αποτελεί πια όραμα, αλλά έργο που μπορεί να ξεκινήσει να υλοποιείται το επόμενο διάστημα. Όπως άλλωστε και ο περίπατος στην Πειραϊκή, πάνω στα βράχια της και δίπλα στα αρχαία της δεν αποτελεί αίτημα, αλλά υλοποιήσιμο και με εξασφαλισμένους πόρους σχεδιασμό που θα αναδείξει την υπέροχη αυτή ακτογραμμή, το «φρύδι» όπως λένε του Πειραιά, που καθώς οδηγεί στην κοσμοπολίτικη Μαρίνα Ζέας, υποστηρίζεται πως δεν έχει πολλά να ζηλέψει από το Μόντε Κάρλο!

Ίσως όμως η πιο εντυπωσιακή παρέμβαση σε επίπεδο αστικής ανάπλασης αποτελεί το «βουλεβάρτο», στο οποίο σχεδιάζεται να μετατραπεί η Χαριλάου Τρικούπη. Ο δρόμος που ξεκινάει δίπλα στον Άγιο Νικόλαο στο λιμάνι -στην έξοδο της κρουαζιέρας δηλαδή- και οδηγεί στο Αρχαιολογικό Μουσείο και τελικά στο Πασαλιμάνι, θα αλλάξει εντελώς όψη. Μετατρεπόμενος σε μια οδό ήπιας κυκλοφορίας αυτοκινήτων, με πολύ πράσινο, μεγάλα πεζοδόμια και δέντρα, θα αποτελεί την ιδανική διαδρομή του τουρίστα της κρουαζιέρας για να επισκεφθεί το Αρχαιολογικό Μουσείο πριν κατέβει στο Πασαλιμάνι, σε απόσταση αναπνοής από το Ναυτικό Μουσείο στη Φρεαττύδα από τη μια ή τα καφέ της «ψυχής» του Πειραιά από την άλλη. 

Αλλά δεν είναι μόνο οι αστικές αναπλάσεις. Εξίσου σημαντικές, ίσως σημαντικότερες, είναι οι δράσεις που προβλέπονται για την ανάπτυξη της οικονομίας της πόλης. Έτσι, η υποστήριξη και χρηματοδότηση νεοφυών επιχειρήσεων στον τομέα της Ναυτιλίας – γενικότερα του ναυτιλιακού clustering- αλλά και δράσεις διασύνδεσης του τουρισμού με το εμπορικό κέντρο του Πειραιά, με στόχο την ενίσχυση της μικρομεσαίας εμπορικής δραστηριότητας, αποτελούν ένα πολύ φιλόδοξο «στοίχημα». Αντικειμενικός σκοπός είναι να αναγεννηθεί η εμπορική δταστηριότητα της πόλης, εκμεταλλευόμενη τη διερχόμενη τουριστική ροή - όχι μόνο της κρουαζιέρας – ενώ παράλληλα να ενισχυθεί η απασχόληση με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας σε τομείς γύρω από τον ευρύτερο χώρο της ναυτιλίας. Στοίχημα αναμφισβήτητα δύσκολο, που πάντως πλέον υπάρχουν οι υλικές προϋποθέσεις για να διεκδικηθεί και τελικά να κερδηθεί. 

Στρατηγική πρόταση, όχι μικροεργάκια

Η ίδια πηγή πληροφόρησης ενημέρωνε το Portnet ότι ο φάκελος του Πειραιά ήταν όντως ο αρτιότερος από όλους όσους κατατέθηκαν και εντόπιζε την επιτυχία αυτής της συγκρότησης σε δύο «κλειδιά». 

Αφ΄ενός μεν στο γεγονός ότι αποτελεί μια στρατηγική πρόταση ανάπτυξης και ανάπλασης της πόλης και δεν εξαντλείται στην κατάθεση προτάσεων για μικροέργα – πχ. μια πλατεία εδώ, μια παιδική χαρά εκεί, ένας κήπος παραπέρα – έργα δηλαδή που δεν μπόρεσε να καλύψει ο προϋπολογισμός του δήμου. Ο φάκελος του Πειραιά, λέει ο συνομιλητής μας, είχε όραμα, αλλά και ρεαλισμό. Αναφέρεται σε ολόκληρη την πόλη, την βλέπει ως ενιαίο σύνολο και έχει άποψη για την προοπτική της. 

Το δεύτερο «κλειδί», εξίσου σημαντικό με το πρώτο, έχει να κάνει με τους ανθρώπους οι οποίοι δούλεψαν για τη συγκρότηση αυτού του φακέλου. Όπως εξηγεί η ίδια γραμμή πληροφόρησης, ο δήμος Πειραιά ήταν ο μοναδικός από όσους κατέθεσαν προτάσεις, που έδωσε τη δυνατότητα σε νέους σχετικά επιστήμονες, τριαντάρηδες-σαραντάρηδες, με σημαντικές σπουδές σε μεταπτυχιακό επίπεδο οι περισσότεροι, δίνοντάς τους τη δυνατότητα, μέσα από συνεχή διαβούλευση και ανταλλαγή απόψεων με εμπειρότερους, να βελτιώνουν και να επανασχεδιάζουν τις προτάσεις, επιτυγχάνοντας ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα. «Η δημοτική αρχή Πειραιά ήταν η μόνη που κατάφερε να εμπνεύσει νέους επιστήμονες πολλών διαφορετικών ειδικοτήτων, ώστε να βγάλουν στην πράξη το επιστημονικό φορτίο που κατείχαν, συγκροτώντας τελικά μια συνεκτική και ρεαλιστική πρόταση για τον Πειραιά των επόμενων δεκαετιών», υπογραμμίζει ο συνομιλητής μας. 

Και προσθέτει ότι τελικά δεν είναι μόνο ο Πειραιάς που βγήκε κερδισμένος από την ΟΧΕ, αλλά και η ίδια η επιστημονική κοινότητα της χώρας, που βλέπει νέα της παιδιά να βρίσκουν ευκαιρίες και να ξεδιπλώνουν τις γνώσεις και τα ταλέντα τους εδώ και να μην καταφεύγουν υποχρεωτικά στο εξωτερικό.