Portnet - Η Πρώτη Πύλη για την Ναυτιλία και τον Πειραιά

Mon24042017

Last updateMon, 24 Apr 2017 9pm

Notice
  • There is no category chosen or category doesn't contain any items
  • There is no category chosen or category doesn't contain any items
  • There is no category chosen or category doesn't contain any items

Στο μπαλκόνι της Πειραϊκής

1 peiraiki

Αν το Πασαλιμάνι είναι η «ψυχή του Πειραιά» και το Τουρκολίμανο το όμορφο «προφίλ» της πόλης, εκείνο που δεκαετίες τώρα θαυμάζουν οι ξένοι και γενικότερα οι επισκέπτες της, η Πειραϊκή, θα έπρεπε να είναι η καρδιά της.

Όχι με την έννοια ενός κέντρου που δίνει ζωή (αυτό μάλλον είναι το λιμάνι, επιβατικό και εμπορικό), ούτε ίσως με την έννοια ενός εγκεφαλικού κέντρο, που κανονικά θα ήταν τα διάφορα διοικητικά κέντρα της πόλης (Υπουργείο, Περιφέρεια, Δήμοι).

Η Πειραϊκή είναι η καρδιά που αγαπά, συγκινείται και χτυπά δυνατά. Τουλάχιστον για εκείνους που «μιλάνε» τη γλώσσα του λιμανιού και έχουν στο μυαλό τους την κάτοψη του ευρύτερου Πειραιά.

Γενιές Πειραιωτών έμαθαν να κολυμπούν στο Σκαφάκι, τα Τουβλάκια, ή τον Καλαμπάκα. Ήδη από την δεκαετία του ’60 τα ταβερνάκια της Πειραϊκής, έχοντας πετάξει από πάνω τους τη ρετσινιά της γειτνίασης με ύποπτους χώρους και τη μυρωδιά του χασίς από τους ναργιλέδες, φάνταζαν ήδη ως προσιτά για εργάτες, μικρομεσαίους και μεσοαστούς, κέντρα οικογενειακής εξόδου – καμιά σχέση με το πανάκριβο Τουρκολίμανο. Αν και μεγαλοπρεπείς οικίες στη Φρεαττύδα, όπως του Καμπέρου, του Χαρχαλάκη, του Σκουλούδη ή «Τερψιχόρη» του Φακιολά αμφισβητούσαν ήδη από τις αρχές του εικοστού αιώνα την «αποκλειστική χρήση» της Πειραϊκής από το κόσμο του τοπικού λούμπεν περιθωρίου. Ενώ κι αυτός ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος, κατέβαινε στη Φρεαττύδα και με άμαξα μάλιστα, έφτανε μέχρι το Μπαϊκούτσι, τον σημερινό Όρμο Αφροδίτης, για να απολαύσει το ούζο ή τη ρακή του στο ομώνυμο ουζερί.

Αν υπάρχει ένα μέρος του κεντρικού Πειραιά, στο οποίο η πλαστική αισθητική, το κιτς και η «καθαριότητα» του Σκυλίτση (που κατά τα λοιπά ενθουσίαζαν ευρύτατα λαϊκά και αστικά στρώματα της Πειραϊκής κοινωνίας κατα την περίοδο της Χούντας), αυτό ήταν τα βράχια της Πειραϊκής. Συνήθως κάτω από πρόχειρες κατασκευές απλώνονταν τραπεζοκαθίσματα πάνω στα βράχια, ενώ οι αρουραίοι της ακτής δεν έλεγαν όχι σε ένα μεζεδάκι από γαρίδα ή μύδι που ξέμενε στο τραπέζι κάποιας παρέας. Μάλιστα, όταν γύρω στο 1983 η Μελίνα ως υπουργός Πολιτισμού, εν ονόματι της προστασίας του Κονώνειου Τείχους ξήλωσε εκείνες της κατασκευές και εξόρισε τα τραπεζάκια στο απέναντι πεζοδρόμιο, κόντεψε να ξεσπάσει εμφύλιος στον Πειραιά. Οι καταστηματάρχες της περιοχής ύψωσαν μαύρες σημαίες και πανό διαμαρτυρίας σε όλη την ακτή, ενώ ο τότε δήμαρχος Γιάννης Παπασπύρου, επίσης ηγετικό στέλεχος και ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ μαζί με τη Μερκούρη, είχε πάρει – διακριτικά έστω- το μέρος τους.
Τελικά από εκείνον τον καυγά προέκυψε ένας ωφέλιμος συμβιβασμός. Πέρασε μεν της Μελίνας και τα τραπεζάκια δεν απλώνονταν πάνω στα Τείχη. (Με την εξαίρεση της περιοχής του «Διρού», του ζαχαροπλαστείου εκείνου που έδωσε το όνομά του στην περιοχή, απέναντι από το οποίο υπήρχε ήδη από την εποχή του Σκυλίστη μια χωματερή-πλατεία με μπάζα που είχαν καλύψει τα αρχαία Τείχη). Πλην όμως ο «Μπαρμπαγιάννης», όπως αποκαλούσαν οι φίλοι του τον Παπασπύρου, εξασφάλισε κονδύλια και την άδεια να ανακαινίσει και να διαπλατύνει το άθλιο μέχρο τότε πεζοδρόμιο πάνω στην ακτή προς την πλευρά της θάλασσας και, αφού διατηρήθηκε ως είχε η περιοχή του «Διρού», η συνέχειά του μέχρι την «Τερψιχόρη» διμορφώθηκε σε μια σύγχρονη και καλαίσθητη πλατεία – μπαλκόνι, την πλατεία Νίκης.

Αίφνης η Πειραϊκή από τη Σχολή Δοκίμων έως τη Φρεαττύδα έγινε (και) χώρος περιπάτου. Στενάχωρος περίπατος από τη Σχολή Δοκίμων μέχρι και το γηπεδάκι του «Πορφύρα», αφού στενό είναι το πεζοδρόμιο, άνετος στη συνέχεια και μάλιστα με ένα υποτυπώδες παρκάκι και μια παιδική χαρά ανάμεσα σε τραπεζοκαθίσματα απέναντι στο «Διρό» και εξαιρετικός στη συνέχεια, μέχρι την πλαζ της Φρεαττύδας. Όλα αυτά μέχρι περίπου πριν από 20 χρόνια.

Στη δεσμευμένη σήμερα περιοχή από την Αρχαιολογική Υπηρεσία, μήκους άνω του ενός χιλιομέτρου, από τον «Πορφύρα» μέχρι την «Τερψιχόρη», μπορεί ο διαβάτης να δει ότι με κάποια απόφαση του υπουργείο Πολιτισμού το 2005 στην περιοχή γίνονται κάποιες εργασίες ανάδειξης ενός Προμαχώνα και του Τείχους, αλλά στην πραγματικότητα όπως θυμούνται δημοτικοί παράγοντες της εποχής είχε δεσμευτεί πριν από το 1998.

Το καλοκαίρι του 2016 ο Αντιπεριφερειάρχης Γιάννης Γαβρίλης και ο Δήμαρχος Γιάννης Μώραλης συμφώνησαν να επισκεφθούν από κοινού τον υπουργό Πολιτισμού Αριστείδη Μπαλτά και να του ζητήσουν σε συνεργασία με την Αρχαιολογική Υπηρεσία να εκπονηθεί μια μελέτη που θα καθιστά την περιοχή προσβάσιμη εκ νέου στους πολίτες, ενώ μέσω ειδικών διαδρομών θα δοθεί η δυνατότητα ανάδειξης και των αρχαιοτήτων. Στη συνέχεια το πράγμα φάνηκε να μπατάρει προς την άλλη πλευρά, καθώς από κύκλους της Εφορείας Αρχαιοτήτων έπεσε στο τραπέζι η ιδέα να κηρυχθεί ολόκληρος ο Πειραιάς αρχαιολογικός χώρος. Ευτυχώς κάτι τέτοιο δεν έχει προχωρήσει.

Όπως άλλωστε δεν προχώρησε ποτέ και η ακραία πρόταση κύκλων του «Λιμανιού της Αγωνίας» να κηρυχθεί ολόκληρη η Πειραϊκή αρχαιολογικό πάρκο. Αντίθετα, οι ίδιοι παράγοντες που είχαν προωθήσει εκείνο το μαξιμαλιστικό αίτημα διάκεινται θετικά απέναντι σε προτάσεις αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ για την ανάδειξη και μετατροπή της Πειραϊκή σε υπερτοπικό πόλο δισκέδασης και αναψυχής. Σε ένα σχετικό διαγωνισμό είδαμε αρχιτεκτονικές προτάσεις που προέβλεπαν μέχρι και κατασκευή ξύλινων προβλητών που να μετατρέπουν τη δύσβατη ακτή σε πιο φιλική για τους λουόμενους. Ίσως καθώς περνάνε τα χρόνια σιγά-σιγά να κερδίζει έδαφος ο ρεαλισμός.

Ακριβώς όμως επειδή περνάνε τα χρόνια, οι σχετικές διαδικασίες πρέπει επιτέλους να «τρέξουν». Η διαπλάτυνση του υφιστάμενου πεζοδρομίου, η δημιουργία ξύλινου πεζόδρομου πάνω στα βράχια, η πρόσβαση στην ακτή με ξύλινες σκάλες που θα φτάνουν σε ξύλινες προβλήτες, η «απελευθέρωση από την «αρχαιολογική κατοχή» του χώρου που παραμένει δεσμευμένος, αποτελούν αιτήματα που πρακτικά πλέον δεν απορρίπτει κανείς. Εκείνο που όλοι ζητούν είναι όλες αυτές οι λογικές προτάσεις να γίνουν επιτέλους πράξη. Μια γενιά έχασε την Πειραϊκή. Ας μην τη χάσει και η επόμενη...

Αναγνώστης Κέντρος

17 Apr 2017 19:15
Στη Σούδα...

Αν μη τι άλλο η γειτονιά έχει ηρωικούς δρόμους. Επονιτών, Σαραντοπόρου, αλλά και Ανδρέα Μουράτη! Ορίζεται κι όλας από λεωφόρους με ηρωικά ονόματα, Γρηγορίου Λαμπράκη από τη μια, Καραολή και Δημητρίου από την άλλη!

Read more...
10 Apr 2017 10:47
Διαδρομές νοσταλγίας

Θυμάται κανείς το 20; Το 21; Δεν μιλάμε για κάποιο παιχνίδι χαρτιών, αλλά για τους κωδικούς αριθμούς λεωφορείων με τους οποίους μεγάλωσε και μετακινήθηκε μέσα στην πόλη η γενιά του ’60 και του ’70.

Read more...
07 Apr 2017 10:40
Τουρκολίμανο: Ονόματα, πρόσωπα και Ιστορία

Στέκομαι στην Παπαναστασίου (πρώην Βασιλέως Παύλου) με την πλάτη στον Προφήτη Ηλία κι αγναντεύω τον Σαρωνικό. Πίσω μου ακριβώς η μεγάλη Οικία Ζωιτάκη. Μπροστά μου, μέχρι κάτω στο Τουρκολίμανο, ο οργανωμένος προσφυγικός συνοικισμός

Read more...
02 Apr 2017 11:44
Το φάντασμα του Πύργου

Υπαρχει ένας μύθος, ότι επί Χούντας έγιναν έργα στον Πειραιά. Ο μύθος αυτός έχει αντοχή στον χρόνο και σε ένα μεγάλο βαθμό εξηγεί γιατί μισόν αιώνα αργότερα, ο δήμαρχος της Χούντας Αριστείδης Σκυλίτσης

Read more...
26 Mar 2017 13:03
Από την Παλιά Κοκκινιά στην πλατεία Κοραή και το Πασαλιμάνι

«Η Παλιά Κοκκινιά, η γειτονιά μου, δεν ήταν ποτέ μια ουδέτερη συνοικία», λέει στο Portnet ο Νίκος Διαμαντής. Ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά μας ταξιδεύει σε μια διαδρομή με αφετηρία τη γειτονιά του και τα νεανικά του χρόνια.

Read more...
26 Mar 2017 09:39
Μονοπάτι στην άκρη της πόλης

Κατεβαίνεις στην καρδιά του λιμανιού. Στον Ηλεκτρικό Σταθμό, το «Σιδερένιο Ποτάμι», που εδώ και πάνω από έναν αιώνα συνδέει τον Πειραιά με την Αθήνα.

Read more...
21 Mar 2017 12:29
Ψίθυροι και παράσιτα

Αυτές τις μέρες συμπληρώνονται 30 χρόνια από τη δημιουργία και (παρά τις αντιξοότητες) συνεχή λειτουργία του Δημοτικού Ραδιοφώνου Πειραιά, του γνωστου Κανάλι-1.

Read more...
16 Mar 2017 10:32
Η «Παγόδα»

Η ιδιαίτερη αρχιτεκτονική της, ιδίως η στέγη της που της έδωσε και το όνομα «Παγόδα», την κάνει ξεχωριστή. Απέναντι από τον Άγιο Νικόλαο, σχεδόν στην είσοδο του λιμανιού, η «Παγόδα» χτίστηκε με μια ιδιαίτερη τεχνική σε ότι αφορά τη στήριξη της στέγης της μετατρεπόμενη έτσι σε ξεχωριστό τοπόσημο [ ... ]

Read more...
Other Articles

// Τα πιο Διαβασμενα

// RSS Feeds
// ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ & ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Portnet

email: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
Τηλέφωνο: 210 4515341
Fax : 210 4515316

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Ιδιοκτησία : ΠΛΕΥΣΙΣ ΕΠΕ

Γενική Διεύθυνση : Ελπίδα Γραμματικοπούλου 

Υπεύθυνος πωλήσεων - Διαφήμισης : Αλέξανδρος Βουλβουτζής,
e-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.">This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.">τηλ. : 6907 663616

Αρθρογράφοι : Τάσος Αβραντίνης, Γιώργος Θεοτοκάς, Δημήτρης Καπράνος, Γιάννης Καραλόγος, Αναγνώστης Κέντρος, Χάρης Μακρής, Δημήτρης Πουλακίδας 

Φωτογραφία /video : Δημήτρης Βρανάς - Γιώργος Χριστάκης 

Σύμβουλος Ανάπτυξης: Αλέξανδρος Πανίδης

Τεχνική υποστήριξη: Infomarine LTD

Νομικός Σύμβουλος : Λεωνίδας Κουτρουμάνος, Κολοκοτρώνη 72, Πειραιάς,  T.K. 185 35 - 2104111767   (Δ.Πειραιά, Ν. Αττικής)