Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη – Εκλογές – Συνδικάτο

nafphgeia skaramanga metallo

Του Γιώργου Αλεβιζόπουλου*

Τρεις λέξεις που θα μπορούσε να γραφτεί ένα βιβλίο για την κάθε μια.

Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη με τα θετικά και τα αρνητικά της. Από αυτόν τον εργασιακό χώρο πέρασαν χιλιάδες εργαζόμενοι. Με σκληρή δουλειά, με δέκα και δώδεκα ώρες καθημερινή εργασία, έχτισαν πόλεις, συνοικίες και πάνω από το 20% του τζίρου των δήμων της Β’ Πειραιά, προερχόταν από τους εργαζόμενους στην Ζώνη. Με άναρχη δόμηση, χωρίς αν υπάρχει ένας σχεδιασμός, καθένας έκανε εάν είχε και την πολιτική ανοχή ότι ήθελε. Με παρεμβάσεις των αρχαιολόγων, περιβαλλοντολόγων , οικολόγων οι οποίοι εμπόδιζαν την ανάπτυξη της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης που με έναν σχεδιασμό θα μπορούσε να συμμετέχει στο ΑΕΠ πάνω από 5% και να απασχολεί χιλιάδες εργαζόμενους.
Τα αρνητικά για οποιαδήποτε δραστηριότητα χρειαζόταν «λάδι». Οι εφοπλιστές έφερναν τα βαπόρια τους χωρίς να έχουν καθαριστεί από τα στερεά και υγρά απόβλητα (τους δολοφονημένους συναδέλφους μας δεν τους ξεχνάμε από τις εκρήξεις) . οι εργοδότες έχουν 4-5 εταιρείες ο καθένας για να μην πληρώνουν. Το τελωνείο, το λιμεναρχείο χωρίς ελέγχους , έμπαινε και έβγαινε όποιος ήθελε. Η διοίκηση του ΟΛΠ και τα διευθυντικά στελέχη υποβάθμιζαν ότι είχε σχέση με την παραγωγική ανάπτυξη. Δημιουργούσαν θυγατρικές και διόριζαν τους κολλητούς τους με υψηλές αμοιβές ( πχ ΝΑΥΣΩΛ) . Συγκεκριμένες εταιρίες πάρκαραν όλο το χειμώνα τα βαπόρια τους με άδεια για επισκευή αλλά επισκευή δεν γινόταν. Οι Υπηρεσίες δεν έκανα ελέγχους και είχαν εισπρακτικό χαρακτήρα. Το λαθρεμπόριο σε όλους μας ήταν γνωστό, και βαπόρι θα μπορούσες να πάρεις. Οι συντεχνίες είχαν πάντα τον πρώτο λόγο.

Εκλογές. Για τους Μεταλλεργάτες ήταν η πιο σεβαστή και αγωνιστική πράξη γιατί επέλεγαν με την δική τους κρίση αυτούς που ήταν δίπλα στο μικρό ή στο μεγάλο πρόβλημα. Απέναντι από τις εργοδοτικές και κομματικές παρεμβάσεις. Υπήρχε συμμετοχή σε υψηλά ποσοστά γιατί το είχαν αντιληφθεί πως με την μεγαλύτερη συμμετοχή και την ενότητα μπορούν να κερδηθούν πολλά. Συγκρούστηκαν σε χρονικά διάστημα με κάποιους που προσπάθησαν να στήσουν αντι-συνδέσμους με την ανοχή των εργοδοτών και των κυβερνόντων. Τα τελευταία χρόνια οι διοικήσεις δεν ασχολούνται με τα προβλήματα του κλάδου αλλά έχουν μετατρέψει το συνδικάτο σε κομματικό παράρτημα για αυτό αναγκάζονται να κρατούν τις εκλογές πάνω από ένα μήνα, να αποδέχονται την εργοδοτική στήριξη, να ανέχονται να συμμετέχουν στα ψηφοδέλτια τους επικίνδυνα άτομα. Και φέτος η ίδια πρακτική. Περιφερόμενη κάλπη. Δημιουργούν εκλογικά κέντρα εκεί που τους εξυπηρετεί. Στους χώρους δουλειάς, σε καρνάγια με τους εργοδότες να καλούν τους εργαζόμενους να ψηφίσουν. Και αν δεν έχουν το αποτέλεσμα που θέλουν, θα χρησιμοποιήσουν την πρακτική του συνδικάτου Λάρισας που απεδείχθη στο δικαστήριο ότι είχαν ψηφίσει νοσοκόμες, δάσκαλοι και αρκετοί εργαζόμενοι που δεν είχαν σχέση με το μέταλλο. Για αυτό και δικάστηκε η ηγετική ομάδα με 6 μήνες φυλάκιση.

Συνδικάτο. Τα τελευταία 15 χρόνια δεν ήταν και δεν είναι στην πρώτη γραμμή τα προβλήματα αλλά το τι εξυπηρετεί το κόμμα. Πολλές λάθος επιλογές, όπως στήριξη της επιτροπής εξυγίανσης των εργοδοτών για να τους χαριστούν τα χρέη. Άστοχες κινητοποιήσεις, χωρίς αιτήματα όπως το ΒΙΠΑΣ που μετά από λίγο χρόνο αποδέχθηκαν τις θέσεις της εργοδοσίας. Αποδέχθηκαν την κατάργηση της Συλλογικής Σύμβασης και ήταν οι πρώτοι που εφάρμοσαν τις επιχειρησιακές συμβάσεις που το επιδίωκαν και οι εργοδότες. Με την υπογραφή των επιχειρησιακών συμβάσεων το 2010 έδωσαν την δυνατότητα στους εργοδότες να καταστρατηγήσουν τις κατακτήσεις που είχε ο κλάδος σε οικονομικά και θεσμικά αιτήματα. Φέτος αποφάσισαν και υπέγραψαν Τοπική Συλλογική Σύμβαση. Αποδεχόμενοι αυτό που επιδίωκε για χρόνια η εργοδοσία για μείωση του ημερομισθίου. Η μείωση που υπόγραψαν φτάνει έως και 20% των αποδοχών.
Σήμερα στην Ν/Ζώνη έχουν αρχίσει τα έργα για σύγχρονες υποδομές και τοποθέτηση δεξαμενών και σε ένα τρίμηνο θα είναι σε λειτουργία. Διαβάζουμε όμως αντιδράσεις από κάποιες βολεμένες ομάδες (περιβαλλοντολόγων, αρχαιολόγων, συντεχνιών και κάποιων αυτοδιοικητικών) εκφράζοντας την αντίθεση τους όπως και οι κυβερνήσεις και οι διορισμένες διοικήσεις του ΟΛΠ από το 1980. Δεν θέλουν σύγχρονες υποδομές την στιγμή που η γειτονικές χώρες εκσυγχρονίζονται. Δεν θέλουν μέτρα υγιεινής και ασφάλειας που θα περιορίζουν τα εκατοντάδες θανατηφόρα ατυχήματα συναδέλφων. Δεν θέλουν την ανάπτυξη στον κλάδο, όχι μόνο θα λύσει το μεγάλο πρόβλημα της ανεργίας αλλά και θα δημιουργήσει χιλιάδες θέσεις εργασίας και θα συμμετέχει πάνω από το 20% του τζίρου όλων των δήμων του Πειραιά.
Δηλώνουμε ότι δεν συμφωνούμε με αυτές τις πρακτικές και τα βιώματα τους. Θα συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για την ανάπτυξη της Ν/Ζώνης για να μην πηγαίνουμε για εργασία Τουρκία , Μάλτα και στις άλλες γειτονικές χώρες. Θα συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για να παίρνονται μέτρα για το περιβάλλον, όπως αγωνιζόμαστε από την δεκαετία του ’80 για την απομάκρυνση όλων των παροπλισμένων από την θαλάσσια περιοχές που κάποιες ομάδες αγωνιζόντουσαν να πάρουν Κοινοτικά Κονδύλια.
Συμφωνούμε στην στήριξη στην Ναυπηγικής και Ναυπηγοεπισκευαστικής Βιομηχανίας και Ναυτιλίας. Ο κλάδος αυτός μπορεί να απορροφήσει άμεσα και έμμεσα πάνω από 300.000 εργαζόμενους και να γνωρίζουν κάποιοι όταν λέμε Ναυπηγική Βιομηχανία σημαίνει : Κατασκευή – Επισκευή – Διάλυση Πλοίων.

*Ο Γιώργος Αλεβιζόπουλος είναι Συντονιστής ΡΕΜ (Ριζοσπαστική Ενότητα Μεαλλεργατών)

cotommatae